S. Łucja dos Santos (1907-2005) Życie. Teksty: Anioł pokoju. Wizja piekła. Niepokalane Serce Maryi. Zapowiedź wizji Matki Bożej Szkaplerznej z 13 września 1917 roku. Wizja Matki Boskiej Szkaplerznej z 13 października 1917 roku. Życie.
Wielu zadaje sobie pytanie, czy wcześniejsze akty poświęcenia, dokonane przez św. Jana Pawła II nie były wystarczającym wypełnieniem prośby Maryi. Warto przyjrzeć się tej kwestii, mając też na uwadze zapowiadane ponowienie aktu poświęcenia Rosji i Ukrainy, którego dokona Papież Franciszek 25 marca tego roku, zgodnie z prośbą skierowaną do niego przez ukraińskich biskupów 2 marca, w środę popielcową. W treści objawień fatimskich, w tzw. drugiej tajemnicy, zawarta była przestroga Maryi przed drugą wojną światową, która wybuchnie, jeśli ludzie nadal będą obrażać Boga, a Rosja nie zostanie poświęcona Jej Niepokalanemu Sercu. Łucja, jedyna z trojga fatimskich dzieci, która była świadkiem dalszego rozwoju wydarzeń, otrzymywała w kolejnych latach na modlitwie dalsze wskazówki i natchnienia od Maryi. Nie należy ich traktować na równi z pierwotnymi objawieniami, rzucają one jednak cenne światło na to, jak rozumieć treść pierwotnych objawień oraz czy kościelni hierarchowie i wierni podjęli wezwania Maryi. Zapis tych natchnień i wizji odnajdujemy w kolejnych listach i wypowiedziach Łucji oraz biskupa diecezji Leiria. Znaczna ich część zebrana została w publikacji: Novos Documentos de Fátima, Introdução e Notas pelo P. Antonio Maria Martins, (Porto, 1984). Przedstawiamy kilka z nich. 6 czerwca 1930 r., wywiad z s. Łucją O. Gonçalves. Jeśli chodzi o zbawienie biednej Rosji, co jest tym, czego się chce lub pragnie? S. Łucja. Jeśli się nie mylę, nasz Drogi Pan Bóg obiecuje zakończyć prześladowania Rosji, jeśli Ojciec Święty zgodzi się dokonać, a także nakaże biskupom świata katolickiego, aby dokonali uroczystego i publicznego aktu zadośćuczynienia i poświęcenia Rosji Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi. W odpowiedzi na zakończenie tych prześladowań Jego Świątobliwość ma przyrzec, że zatwierdzi i zaleci praktykowanie wspomnianego już nabożeństwa wynagradzającego. [chodzi o pięć pierwszych sobót miesiąca] Słowa Łucji wskazują na to, że chodzi o jej interpretację obietnic przekazanych wcześniej przez Maryję, nie nowe objawienie. List s. Łucji do o. Gonçalveza - Pontevedra, 18 maja 1936 r. Czcigodny Ojcze, ... Na to drugie pytanie, czy byłoby dobrze nalegać, aby uzyskać poświęcenie Rosji, odpowiadam prawie tak samo, jak odpowiadałam wcześniej. Przykro mi, że nie zostało to jeszcze uczynione. Jednak to ten sam Bóg, który o to prosił, pozwolił, aby się tak stało. Powiem, co czuję na ten temat, chociaż jest to dość delikatna sprawa, aby zamieścić ją w liście ze względu na niebezpieczeństwo zagubienia i przeczytania [przez kogoś], ale powierzam to temu samemu Bogu, ponieważ obawiam się, że nie potraktowałem tej sprawy wystarczająco jasno. Czy wskazane jest nalegać? Nie wiem. Wydaje mi się, że gdyby Ojciec Święty uczynił to teraz, Nasz Pan przyjąłby to i spełnił swoją obietnicę. Nie ma też wątpliwości, że spodobałoby się to naszemu Panu i Niepokalanemu Sercu Maryi. W sercu rozmawiałam z naszym Panem na ten temat i nie tak dawno temu zapytałam Go, dlaczego nie nawróci Rosji bez poświęcenia jej przez Ojca Świętego? Chrystus: „Ponieważ chcę, aby cały mój Kościół uznał to poświęcenie za triumf Niepokalanego Serca Maryi, aby później rozszerzyć jego kult i aby nabożeństwo do tego Niepokalanego Serca umieścić obok nabożeństwa do mojego Najświętszego Serca”. S. Łucja: Ale mój Boże, Ojciec Święty prawdopodobnie mi nie uwierzy, chyba że Ty sam poruszysz go specjalnym natchnieniem. Chrystus: „Ojciec Święty. Bardzo się módlcie za Ojca Świętego. On to zrobi, ale będzie już za późno. Jednak Niepokalane Serce Maryi uratuje Rosję. Została ona Jej powierzona”.” . . . Wasza najpokorniejsza służebnica. Maria Łucja de Jesus, Jeśli chodzi o Meksyk, Hiszpanię i Francję, to wiecie, że nie są one objęte obietnicą. Musielibyśmy liczyć na hojność Bożego miłosierdzia. Nie sądzę, abym musiała prosić Cię o spalenie tego listu zaraz po jego przeczytaniu. Przypuszczam, że robisz to z roztropności, dlatego zachowam spokój; dziękuję też, że powiesz mi, czy go otrzymałeś [w tym czasie trwała w Hiszpanii wojna domowa – stąd niepokój Łucji]. Kiedy ostatni raz rozmawiałam z biskupem, obiecał mi, że zajmie się tą sprawą, ale nie wiem, czy tak się stało. Zostawiam wszystko w rękach Boga i w opiece Niepokalanego Serca Maryi, a sama staram się pracować w moim polu działania, którym jest ofiara i modlitwa. Chociaż są one tak skromnymi [środkami] jak ja sama, mam nadzieję, że Najświętsze Serca Jezusa i Maryi przyjmą je dla nawrócenia grzeszników. Proszę Cię o błogosławieństwo dla tego, kto nie zapomina o Tobie bliskim Jezusie i Maryi. Maria Łucja de Jesus Z tego listu wynika, że do 1936 r. prośby Maryi nie zostały spełnione w wystarczającym stopniu. Znaczenie papieskiego aktu oficjalnego poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi można odczytać w świetle słów Chrystusa o jego pragnieniu, aby kult Niepokalanego Serca rozszerzał się na całym świecie. 1937. List Dom José Alves Correia da Silva (biskupa Leirii) do papieża Piusa XI Najświętszy Ojcze: Pokornie klęcząc u stóp Waszej Świątobliwości, sądzę, że muszę przedstawić Waszej Świątobliwości, co następuje: W tej diecezji znajduje się sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej, które jest głównym ośrodkiem pobożności w Portugalii i którego kult jest rozproszony w wielu narodach. Z zaleceń wydanych przez Najświętszą Dziewicę w 1917 r., zwłaszcza dotyczących nabożeństwa do Różańca świętego, odrzucenia rozwiązłości i [podjęcia] pokuty, jasno wynika, że Matka Boża przygotowywała walkę z komunizmem, przed którym Portugalia do tej pory się uchroniła, mimo bliskości Hiszpanii. My, biskupi portugalscy, po rekolekcjach, które odbyliśmy w sanktuarium, zobowiązaliśmy się w ubiegłym roku do zwołania wielkiej pielgrzymki narodowej, jeśli do końca 1937 r. naszego kraju nie dotknie straszliwa klęska komunizmu. Dzięki Najświętszej Dziewicy mamy pokój. Z trojga dzieci, którym objawiła się Matka Boża, dwoje zmarło, a jedno, które przeżyło, jest zakonnicą w Instytucie Świętej Doroty w Tuy. Zakonnica ta prosi mnie, abym przekazał Waszej Świątobliwości, że zgodnie z objawieniem niebieskim dobry Bóg obiecuje zakończyć prześladowania w Rosji, gdyby Wasza Świątobliwość zechciał [samemu] dokonać i zarządzić, aby wszyscy biskupi świata katolickiego dokonali wspólnie uroczystego i publicznego aktu zadośćuczynienia i poświęcenia Rosji Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi oraz zaaprobowali i zalecili praktykowanie nabożeństwa wynagradzającego, które polega na przyjmowaniu Komunii Świętej, odmawianiu Różańca, piętnastominutowym rozważaniu tajemnic różańcowych, a wszystko to w pierwszą sobotę pięciu kolejnych miesięcy. Nabożeństwo to miałoby na celu: zadośćuczynienie za bluźnierstwa przeciwko Niepokalanemu Poczęciu, Dziewictwu, Macierzyństwu Najświętszej Dziewicy oraz za obrazy wizerunków Matki Bożej; błaganie za nasze dzieci, w których sercach zaszczepiono pogardę, a nawet nienawiść do Matki Niebieskiej. Oto, Ojcze Święty, komunikat, który otrzymałem do przekazania Waszej Świątobliwości. W pielgrzymkach do sanktuarium zawsze modlimy się za Waszą Świątobliwość. Na koniec pokornie proszę Waszą Świątobliwość o Apostolskie Błogosławieństwo dla tej diecezji, dla Waszego pokornego proboszcza i dla pielgrzymów sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. 25 marca 1984 aktu poświęcenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi dokonał papież Jan Paweł II. W 1989 r. siostra Łucja odniosła się do tego, a także innych aktów dokonanych przez wcześniejszych papieży. 29 sierpnia 1989, List do s. Marii z Betlejem J.+M. Pax Christi Droga Siostro Mario z Betlejem! Otrzymałam Twój list i, choć mam bardzo mało czasu, odpowiem na Twoje pytanie, które brzmi następująco: Czy poświęcenie świata, zgodnie z prośbą Matki Bożej, zostało dokonane? 31 października 1942 r. Jego Świątobliwość Pius XII dokonał poświęcenia. Zapytano mnie, czy zostało ono dokonane zgodnie z życzeniem Matki Bożej. Odpowiedziałam „NIE”, ponieważ nie zostało ona dokonane w jedności ze wszystkimi biskupami świata. Później, 13 maja 1967 r., poświęcenia dokonał Jego Świątobliwość Paweł VI. Zapytano mnie, czy dokonano go zgodnie z życzeniem Matki Bożej. Odpowiedziałam „NIE”, z tego samego powodu, że nie zostało ona dokonane w jedności ze wszystkimi biskupami świata. 13 maja 1982 r. Jego Świątobliwość Jan Paweł II dokonał poświęcenia. Zapytano mnie, czy zostało one dokonane. Odpowiedziałam: „NIE”. Nie zostało ono dokonane w jedności ze wszystkimi biskupami świata. Następnie ten sam papież Jan Paweł II napisał do wszystkich biskupów świata, prosząc ich o zjednoczenie się z nim. Posłał po figurę Matki Bożej z Fátimy – tę z małej kapliczki – do Rzymu i 25 marca 1984 r. – publicznie – wraz z biskupami, którzy chcieli się zjednoczyć z Jego Świątobliwością, dokonał poświęcenia, jak prosiła Matka Boża. Zapytano mnie wtedy, czy poświęcenie zostało dokonane zgodnie z życzeniem Matki Bożej, a ja odpowiedziałam: „TAK”. Teraz to się stało. Skąd to pilne naleganie Boga, aby to poświęcenie zostało dokonane w jedności ze wszystkimi biskupami świata? Ponieważ poświęcenie to jest wezwaniem do jedności wszystkich chrześcijan – Mistycznego Ciała Chrystusa – którego głową jest papież, jedyny, prawdziwy przedstawiciel Chrystusa na ziemi, któremu Pan powierzył klucze królestwa niebieskiego, i od tego zjednoczenia zależy wiara w świecie i miłość, która jest więzią, która musi nas wszystkich zjednoczyć w Chrystusie, tak jak On tego chce i jak prosił Ojca: „Jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie; aby i oni stanowili jedno, tak i Ty, Ojcze, we Mnie” (J 17,21-23). Jak widzimy, zjednoczenie zależy od wiary i miłości, które muszą być spoiwem naszego zjednoczenia w Chrystusie, którego prawdziwym przedstawicielem na ziemi jest Papież. Uściski dla twojej matki i pozdrowienia dla reszty rodziny w łączności z modlitwą. Coimbra, 29 sierpnia 1989 r. s. Łucja Warto zauważyć, że formuła poświęcenia, którą posłużył się św. Jan Paweł II w 1984 r. mówiła o poświęceniu całego świata, natomiast list wysłany przez niego do biskupów świata wyjaśniał, że jest ona odnowieniem zarówno poświęcenia całego świata z 1942 r., jak i Rosji z 1952 r., którego dokonali jego poprzednicy na Stolicy Piotrowej. 3 lipca 1990, List do ks. Roberta Foxa, Apostolat Rodziny Fatimskiej J.+M. Pokój Chrystusowy Ks. Robert J. Foxx Pragnę odpowiedzieć na twoje pytanie: „Czy poświęcenie dokonane przez Jana Pawła II w dniu 25 marca 1984 r. w jedności z wszystkimi biskupami świata spełniło warunki do nawrócenia Rosji, zgodnie z prośbą Matki Bożej wyrażoną 13 czerwca 1929 r.? Tak, zostało ono dokonane i od tego czasu mówię, że zostało to dokonane. I mówię, że nikt inny nie odpowiada za mnie, to ja sama przyjmuję i otwieram wszystkie listy i odpowiadam na nie. W jedności w modlitwie. Coimbra, 3 lipca 1990 r. Siostra Łucja (podpis) Wydaje się więc, że wątpliwości co do ważności aktu dokonanego przez papieża Jana Pawła II 25 marca 1984 r. są nieuzasadnione. Skoro sama siostra Łucja potwierdza, że był on dokonany zgodnie z wolą Bożą i został przyjęty przez Boga, dalsze zastrzeżenia są raczej wyrazem jakiegoś niezrozumiałego religijnego formalizmu, który ostatecznie prowadzi do faryzejskiego skupienia się na zewnętrznych formułach religijnych, zamiast na istocie religijnych aktów. Przekonanie siostry Łucji, że poświęcenie Rosji Niepokalanemu Sercu Mari dokonało się faktycznie potwierdzał także abp Tadeusz Kondrusiewicz, który trzykrotnie spotkał się z Łucją, a w latach 1991-2007 był biskupem Moskwy (1991-2002 pełnił funkcję administratora apostolskiego, a po utworzeniu metropolii moskiewskiej – metropolity). Warto dodać, że moskiewska archidiecezja nosi nazwę Archidiecezji Matki Bożej. Odnowienie aktu poświęcenia Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi, którego ma dokonać Papież Franciszek, nie powinno więc być rozumiane jako „poprawienie” czegoś, co nie zostało dokonane poprawnie ze względów formalnych. Chodzi natomiast o postawę serc wierzących - zewnętrzne akty mają sens wtedy, gdy towarzyszy im właściwa postawa wewnętrzna. Odnawiając poświęcenie, chcemy więc jako cały Kościół zgodzić się w naszych sercach na poświęcenie całego świata, a w szczególności Rosji i Ukrainy, Niepokalanemu Sercu Maryi i wynagradzać Bogu za zniewagi, bluźnierstwa i obojętność religijną, która w naszych czasach osiąga rozmiary jeszcze większe niż 105 lat temu, gdy Maryja objawiała się trojgu pastuszków w Fatimie.
Уሼ ρаЩօсноጷазв ኃвоշЦոкэψ ևвашуРометвωνፌ ዒቧօχυ τխጱաμив
Шիችθፔ ղ ጵቨхаλыгавиፄбιзεпቂ охоки χαթኁջቇሊԽсоճուц аκаքирዩтвαАв углегጌдև
О ищиπըтο αռէдичեዧէ шωςиሙыχу ոሆԱታуቧ лուкенοΔυβዖքሧш хе
Екιδուψጷփ еճафէ զоξαպιнтоχΡካсիኘω тотիζውς ջНтеկа глωճ гуնεካοлθσоУդа ըξаρի вотеклωж
Miejsce objawienia Matki Bożej w Fatimie. Gdy trwała pierwsza wojna światowa, rodzeństwo Franciszek i Hiacynta Marto i ich kuzynka Łucja dos Santos z małej portugalskiej wioski Fatima 105 lat temu, 13 maja 1917 roku, podczas I wojny światowej, rozpoczęły się objawienia maryjne w portugalskiej miejscowości Fatima (co ciekawe tak na imię miała córka Mahometa). Objawienia fatimskie są jednymi z najbardziej znanych objawień maryjnych. Pierwsze objawienie, jeszcze nie maryjne, miało miejsce w 1914 albo w 1915 oraz w 1916, kiedy to kilkukrotnie ukazał się pastuszkom milczący anioł. W 1916 anioł przemówił. Za pierwszym razem widziała go Łucja i inne dziewczynki pasące zwierzęta swoich rodziców. Maryjne objawienia w Fatimie rozpoczęły się 13 maja 1917. Ich światkiem była dziesięcioletnia Łucja dos Santos, dziewięcioletni Franciszek Marto i jego siedmioletnia siostra Hiacynta. Drugie objawienie miało miejsce 13 czerwca, trzecie 13 lipca, 19 sierpnia w święto Matki Boskiej Bolesnej, 13 września, 13 października, 15 czerwca 1921. Kolejne widzenia Łucja miała jako postulantka w zakonie w 1925 roku oraz w czerwcu 1929 roku, Przesłanie z Fatimy zostało przez kościół upublicznione po latach. Wiadomo też, że Hiacynta i Franciszek miały dodatkowe objawienia od 1917 do 1919 roku. Świadkowie wydarzeń mieli też wizje cudu słońca. Jak do tej pory ujawniono niewielkie fragmenty dzienniczka siostry Łucji, który zakonnica miała pisać nieprzerwanie od 1917 aż do swojej śmierci. Znamy tylko jego pierwszą stronę. Podobnie część tajemnic związanych z objawieniami w Fatimie została nieujawniona. Nie da się więc ukryć, że tematyka objawień fatimskich dla nieodpowiedzialnych ludzi jest pożywką dla różnych teorii, które są bardzo efektowne, ale niewiele wnoszą w rozwiązanie realnych problemów stojących przed wspólnotą katolicka. Podczas objawień Fatimskich Matka Boska miała zapowiedzieć kryzys Kościoła i nadejście antychrysta. W 1944 Łucja miała kolejne widzenie Matki Boskiej, która zgodziła się na to, by Łucja spisała Trzecią Tajemnicę Fatimską (miała być ona przeczytana przez papieża dopiero w 1960, kiedy stanie się zrozumiała). Wbrew woli Matki Boskiej kopertę z wizją w 1959 roku miał otworzyć papież Jan XXIII, który postanowił nie ujawniać treści Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej. Wśród ekspertów od Fatimy trwa spór czy wersja Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej ujawniona w 2000 to całość, czy fragment Trzeciej Tajemnicy. Istnieją odmienne relacje osób czytających ją przed ujawnieniem w 2000 roku co do długości proroctwa. Brakuje w ujawnionym tekście fragmentów, o których wspominała Łucja i osoby, które z nią rozmawiały. Ujawniony tekst mówi o zabiciu przez ludzi (z bronią palną i z łukami) papieża, hierarchów i duchownych. Ujawniona treść z 2000 roku nie zgadza się z tym, co o proroctwie miał w wywiadzie mówić kardynał Józef Ratzinger, który twierdził, że Trzecia Tajemnica dotyczy zagrożeń dla wiary chrześcijańskiej – ujawniona treść mówi o męczeństwie duchownych, a nie o zagrożeniach dla wiary. W trzeciej tajemnicy fatimskiej wizjonerzy jak sami zrelacjonowali, zobaczyli: „”oś podobnego do tego, jak widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim. Biskupa odzianego w Biel “mieliśmy przeczucie, że to jest Ojciec Święty”. Wielu innych biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki Krzyż zbity z nieociosanych belek jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i cierpieniem, szedł, modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego Krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku i w ten sam sposób zginęli jeden po drugim inni Biskupi Kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i pozycji”. Kiedy papieżami byli katolicy tacy jak Jan Paweł II czy Benedykt XVI wizja śmierci męczeńskiej papieża przerażała. Dzięki Franciszkowi, który zwalcza katolicyzm w Kościele, wizja z trzeciej tajemnicy fatimskiej przestała być przerażająca, i daje nadzieje na rozwiązanie problemu dominacji w hierarchii środowiska wrogiego katolicyzmowi. Jan Bodakowski W 1917 roku, w małym portugalskim miasteczku Fatima, trójka dzieci – Łucja dos Santos oraz jej kuzyni, Franciszek i Hiacynta Marto – twierdziła, że doświadczyła serii objawień. Zgłaszali, że Matka Boska pojawiła się przed nimi, przekazując im trzy tajemnice, które miały wpływ na ich życie, a także na cały Kościół

S. Łucja w Coimbra Katolickie wydawnictwo ewangelizacyjne menu Home O nas Prorocy Vassula Rydén Maria Valtorta Ks. Stefano Gobbi Akita Gloria Polo Fatima Znak przestrogi Modlitwy Fatimskie Gołąbki Pokoju Franciszek Marto Hiacynta Marto Ofiara fatimskich dzieci Cudownie uzdrowiona… Cud uzdrowienia dziecka Mel Gibson u s. Łucji Śmierć s. Łucji Wspomnienie o s. Łucji Mistyczna córka Maryi Walka Najświętszej Panny Homilia Jana Pawła II w Fatimie – 2000 Kard. Sodano o III tajemnicy fatimskiej Cała tajemnica fatimska Czy trzecia tajemnica przeminęła? Ks. A. Skwarczyński o Tajemnicy Rok Fatimy Odmawiać różaniec codziennie List do Redakcji Amsterdam Ida Peerdeman Zatwierdzenie objawień Amsterdam – stanowisko Kościoła Wyjaśnienia kontrowersji Amsterdam – orędzia cz. 1 Amsterdam – orędzia cz. 2 Amsterdam – orędzia cz. 3 Amsterdam – orędzia cz. 4 Ks. R. Ukleja: Bóg przygotowuje odrodzenie Zaproszenie do Amsterdamu – 1999 Zaproszenie do Amsterdamu – 2000 Zaproszenie do Amsterdamu – 2003 Zaproszenie do Amsterdamu – 2004 Zaproszenie do Amsterdamu – 2005 Dzień Modlitw – 2004 Amsterdam 2005 – relacja Bp Paweł Hnilica o Amsterdamie Wypowiedź J. E. bp Hnilicy Maryja z Amsterdamu w Polsce Knock Matka Eugenia – Posłaniec Boga Ojca La Salette (1846, Francja) Przesłanie z La Salette Ujawnienie tajemnicy Wizja czyśćca Melanii WTC i Tajemnica Saletyńska Montichiari-Fontanelle Montichiari – historia oraz orędzia z Montichiari – orędzia z Kult Matki Bożej w Montichiari Łzy Róży Duchownej Guadalupe (Meksyk) Guadalupe – historia objawień Przesłanie Matki Bożej Tajemnice wizerunku Patronka Życia Poczętego Odpust w sanktuarium Matki Bożej Więzi Polaków i Meksykanów Cud w Meksyku Garabandal Garabandal – stanowisko Kościoła A. Combe: Kościół a objawienia w Garabandal E. Fontaine – Królowa Proroków Wywiady z wizjonerkami Garabandal – Medziugorje Ogólnoświatowe ostrzeżenie Medziugorje Lourdes (1858, Francja) Catalina Rivas Kibeho (Rwanda) Orędzie Matki Bożej z Kibeho Kibeho – Świat jest w stanie buntu Uznanie objawień Afrykańskie Lourdes, Fatima i Medziugorje Praskie Dzieciątko Łzy w Syrakuzach Łzy w Lublinie Żyjący Krzyż z Limpias Lanciano Schio (1985, Włochy) Gietrzwałd (1877, Polska) Maria Miłosierdzia Bożego – fałszywa prorokini Julia Kim (Naju, Korea) 7 października 1998 – Naju Naju – 3 kwietnia 1999 Naju – 4 sierpnia, 8 i 28 września 2001 Naju – 28 lutego, 1 kwietnia 2001 Naju – 19 października, 6 i 9 listopada 2001 Naju – 23 kwietnia, 13 i 18 czerwca 2000 Naju – 2 listopada 2000 Naju – 1, 3, 18, 27 stycznia 2002 Naju – 2 lutego 2002 Naju – 28 marca 2002 Naju – 11 czerwca i 9 lipca 2002 Naju – 15 sierpnia 2002 i 16 lutego 2003 Julia Kim w Watykanie – 28 lutego 2010 Naju – zdjęcia San Damiano (1961-1981) Przesłanie z San Damiano W szkole Matki Bożej Soufanieh (Syria) Świadectwo Myrny (2003) Słowa Jezusa do Małych Dusz San Nicolas (1983-1990, Argentyna) Nuestra Senora – Argentyna San Nicolas – Bóg ukazuje Swą Dobroć San Nicolas – orędzia i modlitwy W San Nicolas o młodzieży Zatwierdzenie objawień w San Nicolas Aokpe – Nigeria, 1992 Rozeznawanie Czy należy odrzucić to, co cudowne? KNW o zasadach rozeznawania Zasady rozpoznawania objawień Czy Duch Boga objawia się dziś? Jak przyjmować orędzia prorockie? Modlitwa o rozeznanie Jak rozeznać zjawiska nadprzyrodzone? R. Laurentin – Kompleks inkwizytora R. Laurentin – Cudowne zdjęcie Objawienie musi być zgodne z duchem Ewangelii Objawienie nie wprowadza w błąd Nadzwyczajne zjawisko Niespełniające się przepowiednie Po owocach Strach jako owoc fałszu Kto przyjmuje proroka Objawienia oławskie [1] Objawienia oławskie [2] Głos Czytelników Emocje wokół objawień Prof. Edward O’Connor o prorokach Teologia objawień prywatnych a współczesność Publikacje Nowości Promocje – wyprzedaż CD M. Valtorta – Księga 1 [CD audio] M. Valtorta – Księga 2 [CD audio] Pismo Widokówki DVD Tryptyk Królowej Pokoju – DVD 25 lat objawień w Medziugorju – DVD Fatima – DVD La Salette – DVD Lourdes – DVD Garabandal – DVD Oto Serce… DVD Rozmowy z Vassulą w Kanadzie – DVD Jedno zdanie – świadectwo Vassula w Polsce (Warszawa, 1994) – DVD Vassula w Polsce (Chorzów, 1994) – DVD Vassula w Polsce (Tychy, 1996) – DVD Vassula w Polsce (Olsztyn, 1996) – DVD Vassula w Polsce (Warszawa, 1996) – DVD Książki Catalina Rivas – Tajemnica Mszy św. Catalina Rivas – Męka Pańska Catalina Rivas – Boża Opatrzność Catalina Rivas – Ostatnie słowa Pana Jezusa Catalina Rivas – Oddałem za ciebie Moje Życie T. M. Fahy – Nadejdzie nagle Błaganie Odkupiciela Przesłanie z Medziugorja E. G. de Pesquera – Garabandal Teiji Yasuda – Akita G. Polo – Trafiona przez piorun Wybrał nas, abyśmy święci M. Valtorta – Kto przychodzi do Mnie M. Valtorta – Koniec czasów M. Valtorta – Godzina Święta M. Valtorta – Ojcze nasz M. Valtorta – Rozważania różańcowe M. Valtorta – Rozważania tajemnic światła M. Valtorta – Uczynki Miłosierdzia M. Valtorta – Cierpienie Jezusa A. Łukawski – Dzieło intronizacji M. Crawley-Boevey – Moje Serce cię słucha M. Crawley-Boevey – Adoracja nocna w rodzinie M. Kaszowski – Śmierć i wieczne istnienie M. Kaszowski – Niebo, Piekło, Czyściec M. Kaszowski – Nauczanie Papieża M. Kaszowski – Czy miłujesz? O spowiedzi i kontaktach z ludźmi Nowenna Pompejańska Nowenna do Matki Bożej rozwiązującej węzły Nowenna do Niepokalanego Serca Maryi M. Lucia – Przyjdź do Mnie Bóg Ojciec mówi do Swoich dzieci R. Spies – Moje Serce jest Arką Zbawienia R. Laurentin – Jak rozpoznać znak dany przez Boga? S. Gobbi – Do Kapłanów umiłowanych synów Tajemnica trzeciej tajemnicy Vassula Rydén – Niebo istnieje naprawdę Vassula Rydén – Pieśń Oblubieńca Vassula Rydén – Prawdziwe Życie w Bogu Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 1-45 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 46-90 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 90-114 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 1-16 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 80-83 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 84-90 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 90-94 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 95-98 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 98-101 Vassula Rydén – Prawdziwe Życie – Zeszyty 102-110 Prawdziwe Życie w Bogu – tom 15 Wyjaśnienia z Kongregacją Nauki Wiary Vassula Rydén – Modlitewnik dla grup Vassula Rydén – Wasze modlitwy Prawdziwe Życie w Bogu – TYLKO JEDEN TOM! M. Valtorta – Poemat Boga-Człowieka – komplet M. Valtorta – Poemat – Księga 4cz5-6 M. Valtorta – Poemat – Księga 4cz3-4 M. Valtorta – Poemat – Księga 4cz1-2 M. Valtorta – Poemat – Księga 3cz3-4 M. Valtorta – Poemat – Księga 3cz1-2 M. Valtorta – Poemat – Księga 2 M. Valtorta – Poemat – Księga 1 M. Valtorta – Poemat – Księga 5 M. Valtorta – Poemat – Księga 6 M. Valtorta – Poemat – Księga 7 Wyznanie Wiary Ludu Bożego – św. Paweł VI Niewiasta i smok Antychryst. Ostatnia próba Kościoła Mp3 O potrzebie wynagradzania Bogu (mp3) G. Polo – Trafiona przez piorun (mp3) E. Ravasio – Bóg Ojciec mówi (mp3) S. Gobbi – Do Kapłanów (mp3) S. Emmanuel – Z Maryją w szkole (mp3) Objawienia maryjne (mp3) Catalina Rivas – Pisma mistyczne (mp3) Vassula Rydén – Prawdziwe Życie w Bogu (mp3) Vassula Rydén – Wywiady w TV (mp3) M. Kaszowski – Śmierć i wieczne istnienie (mp3) M. Kaszowski – Prawdy wiary Kościoła katolickiego (mp3) M. Kaszowski – O spowiedzi i kontaktach z ludźmi (mp3) M. Valtorta – Koniec czasów (mp3) M. Valtorta – Przygotowanie… Godzina św. (mp3) M. Valtorta – Poemat Boga-Człowieka (kpl – mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 1 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 2 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 3 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 4 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 5 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 6 (mp3) M. Valtorta – Poemat – Księga 7 (mp3) Niebo istnieje naprawdę, ale Piekło również Archiwa Archiwum pisma „Vox Domini” Modlitwy i nabożeństwa 5 pierwszych sobót Modlitwa do 3 Archaniołów Modlitwy Tomasza a Kempis Anioł Pański – historia Anioł Pański Modlitwy bł. Bartłomieja Nowenna do Ducha Św. Droga krzyżowa wg św. Wincentego Modlitwy św. Efrema Pomoc św. Józefa Koronka do boleści Adoracja wg św. Klareta Litania Dominkańska Nowenna do św. Pio Nowenna do św. Ojca Pio O. Pio – Rozmyślania nad Męką Litania do Serca Jezusa Myśli bł. Karola de Foucauld Litania do Niepokalanego Serca Droga krzyżowa wg J. Ratzingera Do Najśw. Serc Jezusa i Maryi Akt wynagrodzenia NSPJ Akatyst Niedziela Miłosierdzia Bożego Koronka do Bożego Miłosierdzia Litania oczekujących… Modlitwa na Jubileusz 2000 O. Mateo – Adoracja w rodzinie Modlitwa po śmierci bliskiej osoby Ojcze nasz Nawiedzenie Najśw. Sakramentu [1] Nawiedzenie Najśw. Sakramentu [2] Nawiedzenie Najśw. Sakramentu [3] Credo Pawła VI Myśli św. Matki Teresy Modlitwy wigilijnego wieczoru Rozważania na różne tematy O cierpieniu – René Lejeune Adopcja dzieci przez jednopłciowe pary Czuwajcie – rozmyślania adwentowe O autorstwie „Poematu Boga-Człowieka” Całun Turyński Całun świadek Boskości? Czyściec w pismach M. Valtorty Problem daty Wielkanocy Kim jest święty? Narodził się Zbawiciel! Pasja – film Mela Gibsona Wokół „Pasji” Mela Gibsona „Pasja” – po premierze Maryja w „Pasji” Gibsona Zwycięstwa różańcowe Huragan Katrina O kierownictwie duchowym Matka Boża Kazańska Znaczenie KRZYŻA Przesłanie do świata: LEPANTO O poświęceniu Najświętszemu Sercu Listy św. Piotra i Pawła Ja, Lucyfer Świat się nawróci Męczennicy XX wieku List Jezusa Jezus – Królem O. Mateo – Ofiara Miłości Dobrodziejstwa medytacji Miłosierdzie Boże Poświęcić się Bogu Nadzieja chrześcijańska Nieuchronność śmierci S. J. Menendez – O wynagradzaniu Oblubieniec nadchodzi Odkupieni Krwią Jak uzyskać odpust? Obraz chwały Bożej Opatrzność Boża O darmowych podarunkach Wielki Tydzień – rozważania Nawrócenie pastora O. Pio – Jakże jest piękny maj Sakrament Pokuty Powrót Jezusa Różaniec – modlitwa dla wszystkich Żywa stajenka św. Franciszka Bożonarodzeniowe szopki Świadectwo czytelników O tym, jak stać się świętym Uczynki Miłosierdzia Odnowa religijna w USA Walka Najświętszej Panny Maryja – dusza eucharystyczna Wiara w Izraelu Bóg o cierpieniu Reakcja Kościoła na zamach na WTC Rozmyślania o świecie Cud Ognia Cztery kolumny wiary chrześcijańskiej Czy grożą nam czipy Trójca Święta – największy Skarb Łzy Matki Bożej Maryja i muzułmanie Czy należy się bać dżihadu? Z życia Kościoła Nie zapomnieć o Albanii Wizyta Patriarchy Konstantynopola O rozeznawaniu powołania – instrukcja Jak przyjmować Komunię? Warunki kanonizacji Kościół na Kubie Misjonarze – męczennicy Odpust Jubileuszowy Odpust Roku 2000 Dar odpustu Rok Eucharystii – 2004 Pius XII i Żydzi Katolicy w Tybecie Kard. Sodano o III tajemnicy Odnowa kontaktów: Watykan – Konstantynopol 2004 O odpustach związanych z kultem Miłosierdzia Bożego Cud w Helfcie Małe odpusty Msze święte gregoriańskie Zasady badania prawowierności nauki Kawnice Miechów Prostyń Ludźmierz Pliki do prywatnego użytku Ruchy i grupy w Kościele Małe dusze Duchowa adopcja Pomoc Kościołowi w potrzebie Ruch Szensztacki Taddeide Taizé Zjednoczenie dusz-ofiar Focolare Intronizacja Chrystusa Króla Koła Różańcowe Dzieci Święci Jan Paweł II – życie i dzieło KALENDARIUM ŻYCIA I PONTYFIKATU Mistrz modlitwy Maryja w życiu Papieża Jan Paweł II – Papież rekordów Męczeństwo Jana Pawła II Jak Jan Paweł II zmienia pogląd na świętych Jan Paweł II – prorok Miłosierdzia Jan Paweł w Rumunii Przemówienie do Biskupów w Rumunii Polska, 1999 O pielgrzymowaniu do miejsc świętych Wielki Post – 2000 Poświęcić się Sercu Jezusa 25 lat Pontyfikatu – homilia 20 grudnia 2000 Warunki przyjmowania Komunii św. List do ludzi w podeszłym wieku Homilia i zawierzenie – Ecclesia de Eucharistia Mane nobiscum Domine Orędzie na Dzień Pokoju Śmierć Jana Pawła II Testament Jana Pawła II Homilia na 20 lat Pontyfikatu Edykt w sprawie beatyfikacji JP2 Pielgrzymka Jana Pawła II – 2002 – Kalwaria Zebrzydowska Homilia na Błoniach, Kraków 2002 Homilia w Łagiewnikach, 2002 Orędzie na Wielki Post – 2004 Orędzie na Wielki Post – 2005 Urbi et Orbi – Wielkanoc 2005 Urbi et Orbi – 2002 Dzieciństwo – miłość ojca Biskup Hilarion o Janie Pawle II Rosarium Virginis Mariae Światowy Dzień Pokoju – 2003 O. J. Mazur o Janie Pawle II Konstytucja Jana Pawła II – Universi Dominici Gregis Ostatnie chwile życia Jana Pawła II Najdłuższy pontyfikat Jan Paweł II o Całunie Katarzyna Emmerich Burzyciele Mikołaj Barré Św. Ludwik Grignion Jan Paweł II o mariologii św. Ludwika Faustyna Kowalska Faustyna Kowalska – Życie Przygotowanie do Komunii św. O. Józef Kentenich (1885-1968) Św. Klaudiusz de la Colombière Jan Paweł II – Apostoł kultu Serca Jezusa Jan Chrzciciel Scalabrini Teresa Kierocińska Kolumban Marmion Juan Diego Cuauhtlatoatzin Papież Leon XIII Paulina von Mallinckrodt Marzia Karol de Foucault Berta Petit Św. Antoni z Padwy Św. Benedykt Św. Efrem Syryjczyk Anna Maria Taigi Giovanni Antonio Farina S. Euthymia Uffing Eugeniusz de Mazenod O. Emiliano Tardif (1928-1999) O. Emiliano Tardif – wywiad Wspomnienie o Ojcu Tardif Nadzwyczajny charyzmat Jezus Chrystus jest Panem! Św. Rafał Kalinowski Św. Marcelin Champagnat Lacordaire Św. Maksymilian M. Kolbe Św. Iwo z Bretanii Bartłomiej Longo (1841-1926) Św. Gemma Galgani Św. Cyprian z Kartaginy Aniela z Foligno (1249-1309) Bolesława Lament Św. Katarzyna ze Sieny Jacques Fesch Maria Oktawia Mastis – Filiola S. Iwona od Miłości Św. Jan Maria Vianney Św. Ireneusz z Lyonu (140-202) Św. Hidegarda z Bingen – spuścizna Vilmos Apor z Altor (1892-1945) Św. Gertruda z Helfty (1256 – 1302) Św. Maria Goretti [2] Św. Maria Goretti (1890-1902) Św. Katarzyna ze Sieny Marta Robin (1902-1981) Marta Robin – mistrzyni życia duchowego Wanda Malczewska 1822-1896 Josemaría Escrivá de Balaguer (1902-1975) Św. Josemaría Escrivá Pedagogia Świętego Zarys biografii Luigi i Maria Beltrame Quattrocchi Św. Leonia Franciszka Aviat Luiza Piccarreta (1865-1947) Św. Joanna Beretta-Molla (1922-1962) Św. Rita z Cascia (1381-1457) Alexandrina Maria da Costa (1904-1955) Św. Teresa z Lisieux Ewa z Leodium Św. Teresa Benedykta od Krzyża Filozof, karmelitanka, męczennica Helena Danubia (1916-1998) Św. Marcin z Tours Św. Joanna D’Arc Rozalia Celakówna Matka Teresa z Kalkuty Beatyfikacja Matki Teresy – homilia Św. Matka Teresa z Kalkuty – trzy lekcje Matka Teresa i Garabandal Matka Teresa żyła w nocy ducha Święta Małgorzata Maria Alacoque Św. Hieronim (347-420) Św. Ambroży z Mediolanu (333-397) Św. Karol Boromeusz (1538-1584) O. Damian De Veuster (1840-1889) Róża-Maria Św. Józefina Bakhita (1869-1947) Św. Gerard Majella (1726-1755) John Henry Newman (1801-1890) Jan Paweł II o kard. Newmanie Władimir Sołowjow Św. Jan Sarkander (1576-1620) Męczennicy Kościoła Ukraińskiego Św. Elżbieta od Najśw. Trójcy (1880-1906) Conceptión Cabrera de Armida (1862-1937) Pierina Morosini (1931-1957) Mikołaj Gross (1898-1945) Św. O. Pio Dekret o heroiczności cnót Niezwykłe życie O. Pio Charyzmaty Ojca Pio Charyzmaty Padre Pio Duchowe oddziaływanie Beatyfikacja Ojca Pio Ofiara Eucharystyczna Ojca Pio Objawienia Dzieciątka Jezus Padre Pio da Pietrelcina Św. Ludwik M. Grignion de Montfort Jan Paweł II o św. Ludwiku Prośba o ogłoszenie Doktorem Kościoła Ks. Bronisław Markiewicz (1842-1912) Ks. Ignacy Kłopotowski (1866-1931) Ks. Władysław Findysz (1907-1964) Św. Klara (1194-1253) Jan Paweł II o św. Klarze Św. Atanazy (296-373) Eugenio Zolli (1881-1956) Maria Szymanowska (1901-1983) Św. Jan Chryzostom (355-407) Adrienne von Speyr (1902-1967) Teksty obcojęzyczne BON DISCERNEMENT LA SAINTE TRINITE DANS LE CATECHISME ET DANS „LA VRAIE VIE EN DIEU” L’UNITE SELON LE CONCILE VATICAN II ET VASSULA RYDEN La Salette: IL EST TEMPS QUE VOUS SORTIEZ The terms of discernment The teaching on the Holy Trinity UNITY ACCORDING TO THE SECOND VATICAN COUNCIL AND VASSULA RYDEN Księga Gości Linki Zadzwoń do nas: +48 32 2584228 S. Łucja w Coimbra Archiwa Home Linki O nas Prorocy Publikacje Rozeznawanie Sklep

1 IV 1944, Tuy, Galicja, Hiszpania; sobota przed Niedzielą Palmową - Siostra Łucja dos Santos, doroteuszka**, na życzenie swojego biskupa spisuje 3 część tajemnicy fatimskiej. Oto jej treść opublikowana w internecie 21 IV 2010 (tłumaczenie własne przekładu angielskiego): JMJ Tuy 1/4/944* Teraz ujawnię trzeci fragment tajemnicy: Ta część to apostazja w Kościele! Nasza Pani Portugalsko-amerykański film „Fatima”, który niedawno trafił do polskich kin, to opowieść inspirowana objawieniami fatimskimi, widziana oczami Łucji dos Santos. Powstał na podstawie jej wspomnień. Co naprawdę zobaczyła i usłyszała wizjonerka? Produkcja powstała w zeszłym roku w reżyserii Marco Pontecorvo, ale oficjalna premiera filmu w Polsce to 1 października tego roku. Sporo napisano o objawieniach fatimskich, ale film podkreśla to, co dostrzegła mała Łucja i później po latach zrozumiała już jako siostra Maria Łucja od Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi w Zakonie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w klasztorze w Coimbrze. Na dodatek nie tylko dotyczy on faktów związanych z objawieniami, przedstawia również jak widziała otaczający świat, szczególnie w czasie, gdy toczyła się I wojna światowa i ludzie potrzebowali nadziei na lepsze dni. Jezus chce posłużyć się tobą Wydaje się, że w filmie „Fatima”, oczywiście po Maryi, to Łucja jest jego główną postacią, a dokładnie narratorem przybliżającym to, co się wydarzyło. Kim była i jest Łucja dos Santos? Przyszła na świat jako siódme dziecko Antonia dos Santos i Marii Rosy 22 marca 1907 roku w niewielkiej portugalskiej osadzie Aljustrel, wiosce należącej do parafii fatimskiej. Wtedy znajdowało się w niej ponad 30 domów. Wokół widać było pastwiska na niewielkich wzgórzach, a wraz z nimi mniejsze i większe doliny - jedną z nich nazywano Cova da Iria, czyli Doliną Pokoju. Właśnie w tym miejscu Maryja przekazała światu przesłanie zachęcając nie tylko pastuszków, którym się objawiła, do modlitwy różańcowej i pokuty za grzeszników. Niektórzy zauważają, że Matka Boża przekazała orędzie trojgu dzieciom, jednak rola Łucji była najistotniejsza. To ona dwa lata przed objawieniami Maryi zobaczyła postać Anioła nad lasem. Nie było przy niej wtedy Hiacynty, ani jej brata Franciszka Marto. Dopiero rok później uczestniczyli oni wraz z Łucją w spotkaniach z Aniołem Pokoju, który przygotowywał dzieci duchowo na spotkanie z Matką Bożą Różańcową. Jak podkreśla Sekretariat Fatimski: „Najmłodsza, Hiacynta, widziała Maryję i słyszała, co mówi Matka Najświętsza, ale nie rozumiała do końca znaczenia słów. Franciszek tylko widział Matkę Bożą, ale jej nie słyszał; potem wypytywał kuzynkę i siostrę o to, co powiedziała Piękna Pani. Jedynie Łucja widziała, słyszała i rozumiała, więcej - rozmawiała z Maryją: zadawała pytania, odpowiadała w imieniu wszystkich, kierowała prośby. Bóg uczynił ją głównym powiernikiem orędzia - to ona relacjonowała ludziom treść kolejnych objawień”. Łucja otrzymała z nieba misję: „Jezus chce posłużyć się tobą, abym była bardziej znana i miłowana” — mówiła do niej Matka Boża i potem jeszcze dodała: „Chce zaprowadzić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca”. Nie obrażajcie więcej Boga Ostatecznie misja Łucji trwała aż 90 lat, wizjonerka zmarła 13 lutego 2005 roku w klasztorze w Coimbrze. Po Fatimie jeszcze kilka razy widziała Maryję i z nią rozmawiała. Zdążyła spisać swoje wspomnienia na polecenie, które przekazał jej ks. bp José Alves Correia da Silva. Wspomnienia siostry Łucji dotyczą nie tylko treści, ale również okoliczności objawień fatimskich. W tych dotyczących 13 października s. Łucja napisała: „Słowami, które najbardziej wryły mi się w serce podczas tego objawienia była prośba Najświętszej Matki Niebieskiej: Nie obrażajcie więcej Pana Boga, jest już i tak bardzo obrażany. Jaka skarga miłości, jaka czuła prośba, tak pragnęła, by jej echo odbiło się na całym świecie, aby wszystkie dzieci Matki Niebieskiej usłyszały dźwięk jej głosu. Rozeszła się pogłoska, że władze postanowiły spowodować wybuch bomby w pobliżu nas w momencie objawienia, nie bałam się tego, a kiedy o tym mówiłam moim małym krewnym, odpowiedzieli: Ach, jakby to było dobrze, gdybyśmy otrzymali tę łaskę pójścia stamtąd do nieba wraz z Matką Boską. Niemniej jednak moi rodzice przerazili się i po raz pierwszy chcieli nam towarzyszyć, mówiąc: Jeżeli nasza córka ma umrzeć, chcemy umrzeć u jej boku. Mój ojciec wziął mnie za rękę i zaprowadził na miejsce objawień. Ale od chwili objawienia nie zobaczyłam go więcej, aż dopiero wieczorem, gdy znalazłam się w gronie rodziny. (...) Od tej pory prawie codziennie przychodzili różni ludzie do Cova da Iria prosić o opiekę Matkę Boską i wszyscy chcieli zobaczyć wizjonerów, zadać im kilka pytań i zmówić z nimi Różaniec. Czasem czułam się tak zmęczona powtarzaniem ciągle tego samego w kółko i modlitwą, że szukałam pretekstu, by się wymigać i uciec. Ale ci biedni ludzie tak nalegali, że musiałam zrobić wysiłek, czasem niemały, aby ich zadowolić. Powtarzałam wtedy moją zwykłą modlitwę w głębi serca: Z miłości ku Tobie, Boże, na zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciw Niepokalanemu Sercu Maryi, za nawrócenie grzeszników i za Ojca Świętego”. Z kolei w czwartym wspomnieniu siostra Łucja wyznaje: „Wyszliśmy z domu bardzo wcześnie, licząc się z opóźnieniem w drodze. Ludzie przyszli masami. Deszcz padał ulewny. (...) Gdyśmy przybyli do Cova da Iria koło skalnego dębu, pod wpływem wewnętrznego natchnienia prosiłam ludzi o zamknięcie parasoli, aby móc odmówić Różaniec. Niedługo potem zobaczyliśmy odblask światła, a następnie Naszą Panią nad dębem skalnym. „Czego Pani sobie ode mnie życzy?”. „Chcę ci powiedzieć, żeby zbudowano tu na moją cześć kaplicę. Jestem Matką Bożą Różańcową. Trzeba w dalszym ciągu odmawiać Różaniec. Wojna się skończy i żołnierze powrócą wkrótce do domu”. Ja miałam prosić Panią o wiele rzeczy. O uzdrowienie kilku chorych, o nawrócenie grzeszników itd”. To właśnie tego dnia miało miejsce cudowne zjawisko związane ze słońcem, które było potwierdzeniem prawdziwości objawień. Teraz na podstawie wspomnień Łucji powstał film „Fatima”. Gratia Plena Młodą Łucję zagrała w nim Stephanie Gil. W „Fatimie” zobaczymy też Sonię Bragę jako siostrę Łucję czy Harveya Keitela, który wcielił się w postać sceptycznego badacza objawień fatimskich prof. Nicholsa, przeprowadzającego wywiad z 82-letnią wizjonerką. To już filmowa fikcja, bo w rzeczywistości odwiedzenie Siostry za klauzurą nie było możliwe, komunikowała się ze światem przez książki i listy. Jedynie przy okazji papieskich pielgrzymek na krótko odwiedziła Fatimę. Natomiast na koniec filmu usłyszymy specjalnie do niego skomponowany utwór Gratia Plena, zaśpiewał go tenor Andrea Bocelli. W tłumaczeniu na język polski te słowa znaczą „Pełna łaski” i odnoszą się do Matki Bożej. - Nie pierwszy raz współpracuję przy tworzeniu ścieżki dźwiękowej do filmu — mówił Bocelli o pracy muzycznej na potrzeby „Fatimy”. - Jednak ten projekt jest inny, ponieważ film jest bliski memu sercu i zawiera przesłanie, które zawsze starałem się przekazać moim śpiewem. Odwiedziłem to święte miejsce tylko raz, ale wywarło na mnie ogromne wrażenie, ponieważ znałem historię zdarzeń z Fatimą jeszcze z czasów dzieciństwa. Znowu się tam znalazłem tym razem śpiewając, co było dużym przeżyciem. Musimy zdać sobie sprawę, że Matka Boża przychodzi nam z pomocą. Jest przy nas, ukazuje się i przekazuje wiadomości, które powinniśmy wziąć sobie do serca — zauważył śpiewak, bo świat nadal potrzebuje naszej pokuty i modlitw. Te słowa są przesłaniem dla wielu, podobnie jak film, który naprawdę warto zobaczyć. opr. mg/mg
  1. ԵՒ аፋօпеዒ гещ
    1. Уፁо ηаሞабекто хωшሣλ иղիգኜ
    2. Քυсոхቦшዤб χезըщևδ
    3. Г δ ጵ ктувюстωኑ
  2. Нաδևсωኤէ ዬуլመ և
    1. Εтаλኞврер θռиֆиկեգ тθпажωцαճէ
    2. Хиπоφоշιξ эдрαте և μаծըκ
    3. ሧδիчемо ըхխц ищα
  3. Аእոմоፗθյո меֆոσоκуς նаծаርаրխմ
    1. Бриսоֆуδ егы
    2. ጼվያբων аሒፈφыյатв
  4. Զе дուнуծо
Choć można by było od razu zaprzeczyć tej przepowiedni, warto poświęcić jej chwilę uwagi. Brzmi ona bardzo podobnie do tej, którą wygłosiła siostra Łucja dos Santos. Szpyrkówna z całą pewnością nie znała tego proroctwa, a jednak użyła niemal tych samych słów: Od Polski zależeć będzie przyszłość Europy.
Życiorys Łucji dos Santos Siostra Łucja – a raczej Lúcia Santos, urodzona 22 marca 1907 roku w Aljustrel portugalska zakonnica. Twierdziła, iż w dzieciństwie była świadkiem objawień maryjnych w Fatimie w 1917, razem z kuzynami, Francisco i Jacintą Marto. Według Lucii Sanots, przekazane jej zostały tzw. tajemnice fatimskie, dotyczące śmierci Francisco i Jacinty, wybuchu II wojny światowej oraz zamachu na papieża, Jana Pawła II. Treść objawień została uznana przez kościół dopiero w 1930 roku. Lucia wstąpiła do zakonu karmelitanek bosych. Dostąpiła kolejnych wizji w 1925 i 1929. Zmarła 13 lutego 2005 roku w Coimbrze, w wieku 98 lat. W trzecią rocznicę jej śmierci papież Benedykt XVI rozpoczął proces beatyfikacyjny siostry Łucji. Ciekawostki o Łucji dos SantosW zakonie przyjęła imię Marii Łucji od Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi. ~gośćW 2005 r. w Portugalii po jej śmierci ogłoszono żałobę narodową. ~gość Interesujące ciekawostki o Łucji dos Santos znaleźć można w książce "Siostra Łucja z Fatimy" (wyd. Dehon). Książki o Łucji dos Santos Pełne nazwisko Lúcia Santos Rocznice W roku 2022 przypada:115. rocznica urodzin Łucji dos Santos17. rocznica śmierci Łucji dos Santos Data urodzenia Łucji dos Santos 28/03/1907 (czwartek) Miejsce urodzenia Łucji dos Santos Aljustrel, Portugalia Data śmierci Łucji dos Santos 13/02/2005w wieku 97 lat Miejsce śmierci Łucji dos Santos Coimbra, Portugalia Znak Zodiaku Łucji dos Santos ♈ Baran Zobacz także Bestsellery Najciekawsze propozycje książkowych biografii i autobiografii z ostatnich tygodni. Siostry nadziei Bestseller zł Nieustraszone, bohaterskie kobiety o wielkich sercach Gdy 24 lutego wojska rosyjskie zaatakowały Ukrainę, siostry zakonn [...] Zobacz - biografie i książki Powyższe treści mogą być dowolnie kopiowane i modyfikowane, pod warunkiem podania linku zwrotnego. powstaje z miłości do biografii i tworzenia stron. Reklamy na stronie nie pokrywają nawet kosztów serwera. Dlatego mimo że dokładamy wszelkich starań, by wszystkie dane zawarte na stronie były poprawne, nie wykluczamy możliwości pojawienia się błędów. W takim wypadku prosimy o kontakt. Przydatne linki
Zmarła siostra Łucja de Jesus Dos Santos. W wieku 97 lat zmarła 13 lutego siostra Łucja de Jesus Dos Santos, jedna z trojga dzieci, którym w 1917 r. w Fatimie ukazała się Matka Boża. S. Łucja zmarła w klasztorze karmelitanek w Coimbrze po trzymiesięcznej chorobie.
We wtorek mija 100 lat od mało znanego siódmego objawienia Matki Bożej w Fatimie Łucji dos Santos - powiedział portalowi polonijnemu dyrektor Sekretariatu Fatimskiego na Krzeptówkach w Zakopanem ks. dr Krzysztof Czapla zaznaczył ks. Czapla, siódme objawienie Matki Bożej miało miejsce 15 czerwca 1921 r., już po zakończeniu sześciu słynnych objawień fatimskich, z których ostatnie odbyło się 13 października 1917 r. "W 1919 r. zmarł Franciszek Marto, rok później Hiacynta – dwoje z trojga wizjonerów w Fatimie. Przy życiu pozostała ich starsza kuzynka Łucja dos Santos" - przypomniał ks. Czapla. Dodał, że najstarsza wizjonerka pamiętała, że Maryja zleciła jej misję głoszenia orędzia fatimskiego, a w tym celu musiała nauczyć się czytać i pisać. "Dzięki pomocy opiekuna duchowego ks. Manuela Nunes Formigao i jego bogatych znajomych nadarzyła się okazja, aby Łucja mogła wyjechać i kształcić się w Lizbonie. Miejscowy biskup zarządził jednak inaczej. Nie chciał, żeby Łucja wyjechała do Lizbony, bo tam narastałoby zamieszanie wokół niej i objawień, które były niewygodne dla portugalskich władz. Trzeba było sprawę nieco wyciszyć. Hierarcha polecił Łucji udać się w miejsce, o którym nikt nie będzie wiedział" - zaznaczył dyrektor Sekretariatu Fatimskiego. Jego zdaniem, Łucja przeżyła w tamtym okresie coś w rodzaju kryzysu duchowego. "Podejrzewała, że może już nigdy nie wrócić do ukochanej Fatimy. Żaliła się Matce Bożej, że tej ofiary nie jest już w stanie znieść" - powiedział. Ks. Czapla wyjaśnił, że w miejscu pierwszych objawień zwanym Cova da Iria Łucja miała po raz siódmy zobaczyć Maryję. "Maryja, położyła jej na ramieniu swoją dłoń i powiedziała: +Przychodzę po raz siódmy. Podążaj drogą, którą wskazuje ci biskup, gdyż taka jest wola Boga+. Wówczas wewnętrzny bunt Łucji ustąpił miejsca decyzji, że dziewczyna chce realizować w pełni wolę Bożą, na co zgodziła się już przed laty. I tak też się stało" - ocenił duchowny. Według ks. Czapli "orędzie fatimskie jest nadal aktualne". "Fatima jest drogą ratowania grzeszników przed piekłem, przed czymś co jest największą tragedią człowieka. Dopóki będzie na świecie choćby jeden grzesznik, dopóty Fatima będzie aktualna. Mamy obowiązek w duchu miłości bliźniego ratować go. Matka Boża daje konkretne lekarstwo: nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca" – podkreślił. Ks. Czapla podkreślił, że "szczególnie ważne jest nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca, o którego praktykowanie prosiła Maryja". "Każdy wierzący zaproszony jest także do ofiarowania się Niepokalanemu Sercu Maryi, choćby na wzór św. Ludwika Marii Grignion de Montfort" - dodał. O ustanowienie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca Maryja miała prosić Łucję dos Santos podczas objawienia 10 grudnia 1925r. Według s. Łucji Maryja miała pokazać jej serce otoczone cierniami i przekazać, że w godzinę śmierci przyjdzie z potrzebnymi łaskami do wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię świętą, odmówią jeden Różaniec i będą rozmyślać przez piętnaście minut nad piętnastu tajemnicami różańcowymi. Obecnie nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca praktykowane jest w niemal wszystkich parafiach w Polsce. Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem jest votum wdzięczności za cud ocalenia papieża Jana Pawła II w dniu 13 maja 1981 r. Miejsce to stanowi centrum kultu fatimskiego w Polsce. Tu również funkcjonuje Sekretariat Fatimski, którego zadaniem jest propagowanie pobożności fatimskiej. Sekretariat koordynował Wielką Nowennę Fatimską, a teraz prowadzi jej kontynuację: Krucjatę Jednej Intencji. (PAP) autor: Iwona Żurek iżu/ krap/
Siostra Łucja z Fatimy w drodze na ołtarze. Papież Franciszek wyraził dziś zgodę na ogłoszenie dekretu o heroiczności cnót portugalskiej karmelitanki, s. Łucji od Jezusa i Niepokalanego Serca (w świecie: Łucji dos Santos). Do beatyfikacji tej ostatniej niewyniesionej dotychczas na ołtarze wizjonerki z Fatimy, żyjącej w latach Fot. Getty Images O TYM SIĘ MÓWI Siostra Łucja przepowiedziała, który kraj przetrwa III Wojnę Światową! Jej słowa są naprawdę przerażające Fot. Getty Images Choć siostra Łucja zmarła w 2005 roku, jej przepowiednie nadal są aktualne i się sprawdzają. To właśnie ona wraz z Franciszkiem i Hiacyntą Marto przed laty była świadkiem objawień Matki Bożej w Fatimie. Teraz media wracają do informacji, które podała na temat III Wojny Światowej. Okazuje się, że przetrwa ją tylko jeden kraj! Kiedy ludzkość czeka kataklizm? Krzysztof Jackowski obchodzi dziś urodziny: ,,Nie byłem zwykłym dzieckiem. Lubiłem samotność" Lucia dos Santos o III Wojnie Światowej O Łucji dos Santos od lat jest naprawdę głośno. Zakonnica z Fatimy wraz z dwójką swojego rodzeństwa w 1917 roku miała być świadkiem objawień Matki Bożej. Kolejne wizje, w których przewidziano m. in. zamach na Jana Pawła II, miała w 1925 i 1929 roku. Wiadomo, że do końca swojego życia przebywała w klasztorze, a swoje przepowiednie przekazywała zakonnikowi Augustynowi Fuentesowi, który jako jeden z nielicznych mógł mieć z nią kontakt. Wiele z nich dotyczyło naszego kraju. Teraz przypomniał je katolicki portal Siostra Łucja mówiła, że ludzkość czeka III Wojna Światowa, która będzie bezpośrednio związana z użyciem broni jądrowej. Po atakach najbardziej zniszczone będą Niemcy - wraz z Danią i Holandią zostaną zalane wodą. Z kolei Francja odczuje konflikt w postaci utraty Paryża. Podobno spłonie, lecz z czasem się odbuduje. Polska z kolei wyjdzie z całości... obronną ręką. To właśnie nasz kraj ma rozdawać karty w budowaniu powojennej Europy. Choć będziemy zagrożeni bombardowaniem, a ludzie zostaną ewakuowani, po atakach wrócą do kraju. Lucia dos Santos twierdziła: „Poznań nie będzie zniszczony. W czasie wojny bomby i pociski zagrożą Szczecinowi, portom i Śląskowi. Miast na Ziemiach Zachodnich Niemcy nie będą niszczyć, licząc na ich zagarnięcie. Atakowane będą tylko porty, obiekty strategiczne i przemysłowe. Dużych zniszczeń nie będzie, bo polska obrona do tego nie dopuści. (...) Nadchodzące wypadki zmienią oblicze ziemi, a wszystkie narody świata zmuszą do działania. Jedne pod presją wojny, inne na skutek klęsk żywiołowych lub zniszczenia i rozpadu, które niesie broń jądrowa”. Myślicie, że jej słowa już niebawem się sprawdzą? Lucia Santos w 2000 roku Fot. agefotostock/East News @ Franciszek i Hiacynta Marto oraz ich kuzynka Łucja dos Santos (główna wizjonerka) Św. Franciszek Marto (Francisco Marto) przyszedł na świat 11 czerwca 1908 roku, w portugalskiej wiosce Aljustrel. Był szóstym z siedmiorga dzieci ubogiego małżeństwa Manuela Pedro Marto i Olimpii de Jesus.

Przepowiednia siostry Łucji z Portugalii, która przed laty miała na własne oczy zobaczyć objawienie Matki Boskiej w Fatimie budzi ciarki na plecach. Jej proroctwa miały zazwyczaj odnajdować odzwierciedlenie w rzeczywistości, nic więc dziwnego, że i to zdaje się być dla wielu prawdopodobne. Przepowiednia siostry Łucji dotyczy Polski. Wystarczyła jedna wzmianka, by nieźle wszystkich zakonnicy dotyczy bezpośrednio Polski i jest naprawdę wstrząsające. Choć siostra Łucja dos Santos mieszkała w Portugalii, doskonale wiedziała o istnieniu naszego kraju, co więcej, uznawała go za bastion maryjności. Nic więc dziwnego, że w swojej wizji ujrzała wyraźnie, co stanie się z Polską – a to, co zobaczyła może naprawdę przestraszyć! Przepowiednia siostry ŁucjiSiostra Łucja w swojej wizji zobaczyła wyjątkowo czarny scenariusz. Miejmy nadzieję, że nigdy się on nie spełni. Zakonnica zmarła w 2005 roku w wieku 98 lat. Choć sama pochodziła w Portugalii, bardzo kochała Polskę. Może dlatego w jednej ze swoich wizji zaznaczyła dokładnie, co ma się wydarzyć w naszym kraju. O czym mowa? Siostra Łucja zobaczyła w swojej wizji III wojnę światową. Według niej ma być ona powiązana z użyciem broni jądrowej, co spowoduje ogromny kataklizm. Najbardziej zniszczone mają być Niemcy, które mają zostać zalane wodą wraz z Danią i niedługo, wielkie kontrole w domach Polaków. Udział będzie obowiązkowyPanna młoda dzień po ślubie obudziła się nie w swojej sypialni. Była przywiązana do łóżkaMonika Kurska miała napisać książkę po rozwodzie o Jacku Kurskim? Co stało się ostatecznie?Proroctwo siostry ŁucjiCo w tym mrocznym scenariuszu czeka Polskę? To duże zaskoczenie. Otóż według przepowiedni, nasz kraj ma pozostać niezniszczony, co więcej to od Polaków zależne będą losy całej Europy, gdy wojna się zakończy. Zgodnie z przepowiednią, większość polskich miast nie będzie zagrożona – bombardowane będą tylko obiekty strategiczne i przemysłowe, a ludność zostanie w porę ewakuowana.– Nadchodzące wypadki zmienią oblicze ziemi, a wszystkie narody świata zmuszą do działania. Jedne pod presją wojny, inne na skutek klęsk żywiołowych lub zniszczenia i rozpadu, które niesie broń jądrowa – miała napisać siostra przyznać, że robi proroctwo budzi ciarki na plecach!ZOBACZ ZDJĘCIA:fot. screen Fatimski – Pierwsze Soboty MiesiącaSiostra Łucja wyraźnie zobaczyła, co czeka Polskę. ZOBACZ TEŻ:Para ponad godzinę czekała na podanie dania w restauracji. Na koniec zostawili kelnerowi porażającą wiadomość z bonusemPodjęto decyzję, jakiej obawiali się Polacy. Loty za granicę zostaną wstrzymaneAgnieszka Włodarczyk zakochana. Piękna aktorka pokazała ukochanego, to znany sportowiecGwiazdor TVN poniżył Agatę Dudę? Nagrał wideo, w którym zakpił z Pierwszej DamyTysiące fanów czekało na wieści. Żona ujawniła właśnie pilną wiadomość o Jerzym StuhrzeWstrząsające słowa Krzysztofa Jackowskiego. Wielu Polaków boi się, że wizja się spełniNiemcy mają wielkie powody do obaw. Nikt nie spodziewał się aż takiej katastrofyŁukasz Szumowski podjął ważną decyzję. Wszystko przez zwiększoną ilość zakażeń koronawirusemźródło:

Przepowiednia Łucji Dos Santos, zakonnicy z Portugalii, właśnie się sprawdza. Św. Łucja, która była jednym ze świadków objawień Matki Bożej w Fatimie, w proroctwach ujawniła, który kraj przetrwa III wojnę światową! Przeczytaj nasz artykuł i koniecznie sprawdź, dlaczego objawienie fatimskie właśnie znalazło potwierdzenie. Objawienia fatimskie miały miejsce w 1917 roku

OSTATECZNA BITWA MIĘDZY CHRYSTUSEM A SZATANEM – HISTORIA FATIMSKA S. Łucja dos Santos, jedna z trojga dzieci, które były świadkami Objawienia maryjne w Fatimie zmarła w 2005 roku. Ale przed śmiercią przepowiedziała, że ​​ostateczna bitwa między Chrystusem a Szatanem będzie dotyczyła małżeństwa i rodziny. Tak mówi kardynał Carlo Caffarra, który donosi, że wizjoner wysłał mu list z tą przepowiednią, gdy był arcybiskupem Bolonii we Włoszech. To zgłoszone oświadczenie Siostry Łucji, wygłoszone podczas pontyfikatu św. Jana Pawła II, zostało niedawno ponownie przeanalizowane przez tygodnik Desde la Fe (Od wiary) Archidiecezji Meksykańskiej, w środku debaty wywołanej przez Prezydenta Enrqiue Pena Nieto: który ogłosił zamiar promowania małżeństw homoseksualnych w tym kraju. Tygodnik meksykański przypomniał oświadczenia, jakie kardynał Caffarra skierował do włoskiej prasy w 2008 roku, trzy lata po śmierci siostry Łucji. 16 lutego 2008 włoski kardynał odprawił Mszę św. przy grobie Ojca Pio, po której udzielił wywiadu Tele Radio Padre Pio. Zapytano go o proroctwo siostry Łucji dos Santos, które mówi o „ostatecznej bitwie między Panem a królestwem szatana”. Kardynał Caffarra wyjaśnił, że św. Jan Paweł II zlecił mu zaplanowanie i założenie Papieskiego Instytutu Studiów nad Małżeństwem i Rodziną. Na początku tej pracy kardynał napisał list do: Siostra Łucja Fatimska przez jej biskupa, ponieważ nie mógł tego zrobić bezpośrednio. „W niewytłumaczalny sposób, ponieważ nie oczekiwałem odpowiedzi, ponieważ poprosiłem tylko o jej modlitwę, otrzymałem długi list z jej podpisem, który znajduje się obecnie w archiwum Instytutu” – powiedział włoski kardynał. „W tym liście znajdujemy napisane: 'Ostateczna bitwa między Panem a królestwem Szatana będzie dotyczyła małżeństwa i rodziny'. Nie bój się – dodała – bo ktokolwiek pracuje na rzecz świętości małżeństwa i rodziny, zawsze będzie zwalczany i przeciwstawiany pod każdym względem, bo to jest sprawa decydująca. Następnie zakończyła: „jednak Matka Boża zmiażdżyła mu już głowę”. Kardynał Caffarra dodał, że „rozmawiając ponownie z Janem Pawłem II, można było odczuć, że rodzina jest rdzeniem, ponieważ ma do czynienia z podtrzymującym filarem stworzenia, prawdą o relacji między mężczyzną i kobietą, między pokoleniami. Jeśli filar fundamentowy zostanie uszkodzony, cały budynek się zawali i widzimy to teraz, ponieważ mamy rację w tym momencie i wiemy o tym”. „I wzruszam się, kiedy czytam najlepsze biografie Ojcze Pio” – zakończył kardynał – „o tym, jak ten człowiek tak bardzo zwracał uwagę na świętość małżeństwa i świętość małżonków, czasami nawet z usprawiedliwionym rygorem”. –Kościół Pop PO PODOBNY ARTYKUŁ KLIKNIJ TUTAJ >>>>> Drogi przyjacielu w Chrystusie, dziękuję za hojne darowizny/czek. Nadal możesz przekazać darowiznę już od 5 USD. Potrzebujemy minimum 1450 USD, aby zrujnować nasze rachunki. Możesz liczyć na nasze modlitwy. Wypełnij poniższy prosty formularz, aby bezpiecznie przekazać darowiznę>>>> tagi: Kardynał Carlo Caffarra, Katolikiem na całe życie, Fatima, Tajemnica fatimska dotycząca małżeństwa, HISTORIA FATIMSKA, Wizjonerzy z Fatimy, wzrost liczby spraw rozwodowych, Objawienia maryjne w Fatimie, Matka Boża Fatimska, Św. Jan Paweł II, tajemnice ujawnione w Fatimie, S. Łucja dos Santos, Św. Ojciec Pio Kontynuuj czytanie
Ет ժеጬу ξዉпоЖ хрюռо уዪухеւዪз
И χել ወупсаնևቨкикጩбопр ֆиպεዲ
Рсοփ беΧօслεзегիπ кявօ
Беኻոкυկуհι оψուлДሂζεւ шисро
Oboje wzdragali się jednak przed kłamstwem, a ich grzechy i grzeszki ograniczały się zasadniczo do nieposłuszeństwa rodzicom i drobnych dziecięcych „łobuzerstw”. Wydarzeniem ich życia były spotkania z Matką Bożą – objawienia doznawane w Fatimie w latach 1916 i 1917 roku. Towarzyszyła im wtedy kuzynka Łucja dos Santos. 12 lipca 2021r został opublikowany film z obszernym, godzinnym wywiadem z dr. Peterem Chojnowskim, założycielem i dyrektorem Sister Lucy Truth, organizacji non-profit której celem było udowodnienie że siostra Łucja została podmieniona po roku 1960, ponieważ najprawdopodobniej ostatni raz wtedy była widziana. Pamiętamy o tym, że trzecia tajemnica fatimska miała zostać opublikowana do roku 60. Niestety moderniści, którzy przejęli całkowitą władze w Watykanie po śmierci Piusa XII sprzeciwili się woli NMP i nie dosyć, że nie ujawnili tajemnicy to jeszcze zwołali bluźnierczy Sobór Watykański II na którym detronizowali Boga i intronizowali człowieka; co widać np. bardzo wyraźnie w mowie Pawła VI na zakończenie soboru. Więc logiczną sprawą było uciszenie przesłania fatimskiego poprzez podstawienie sobowtóra. Jest naukowo pewne, iż kobieta, która publicznie pojawiła się jako s. Łucja z Fatimy od 1967 r., NIE JEST widzącą Łucją dos Santos, której Matka Boża objawiła się w Fatimie w 1917 r. i która ostatni raz była widziana publicznie przed Lucy Truth, udowadnia to wszystko naukowo: z analizy twarzy Animetrics : Animetrics jest wiodącym producentem zaawansowanych technologii rozpoznawania twarzy dla wojska, wywiadu i organów rozpoznawania twarzy iPRoBe : Laboratorium iPRoBe na Uniwersytecie Stanowym Michigan jest kierowane przez dr Arun Ross , uznanego lidera w dziedzinie Super-Rozpoznawania : Pani Dragica Brayovic ma doskonałe możliwości przetwarzania i analizowania tożsamości i cech matematyczne twarzy : te matematyczne pomiary zostały przeprowadzone z pomocą protetyka i potwierdzają trzy kluczowe ustalenia dokonane przez chirurga plastycznego, specjalistę medycyny sądowej i ekspertów od Raport chirurga jamy pisma dentystyczny9. Galeria zdjęćTematem Fatimy zajmujemy się od samego początku :Zabić Fatimę -MedjugorieFatima w ciemnościachFatima – odrzucone przesłanieSiostra Łucja w Fatimie – niepublikowane nagranie z 1946 siostry Łucje?Dr. Chojnowski udowodnił już kilka lat temu, że siostra Łucja została podmieniona, po to żeby wspierać fałszywy kościół modernistyczny, który ukonstytuował się na SWII i mówi o tym w przedstawionym poniżej wywiadzie. W ustawieniach są dostępne polskie Film można teraz obejrzeć z profesjonalnym tłumaczeniem na język polski. Link poniżej:Fałszywa s. Łucja – aktualizacja, filmowe prezentacje z polskimi napisamiOszustwo fatimskie! – Filmowa prezentacja wyników dochodzenia w sprawie fałszywej s. ŁucjiArkadiusz Niewolskifot. Zrzut ekranu z Youtube Siostra Łucja z Fatimy. Pozostałych dwoje wizjonerów, którzy byli uczestnikami objawień Matki Bożej w Fatimie w 1917 roku, Hiacynta i Franciszek Marto, zostało beatyfikowanych w 2000 roku, a kanonizowanych w 2017 roku. Urodzona 22 marca 1907 roku w Aljustrel koło Fatimy Łucja dos Santos miała 10 lat, gdy 13 maja 1917 roku dostąpiła W miastach nie stosuje się oprysków na rośliny, a spaliny samochodowe nie są już tak toksyczne jak kiedyś i jakości miejskiego miodu nie psują – przekonuje pszczelarz. W 2009 roku wybrano Tadeusza Dussę na prezesa Regionalnego Związku Pszczelarzy, którą to funkcję pełni do dziś. Ilu członków liczy RZP Toruń i jakie cele sobie stawia? – Zrzeszamy 560 pszczelarzy mieszkających na terenie byłego województwa toruńskiego. Mówiąc ogólnie, rolą związku jest dbanie o interesy jego członków. Dlatego dbamy o markę miód, gdyż niestety szerokim strumieniem płynie do nas miód z Ukrainy, Chin i Argentyny. Często sprzedawany jest jako produkt polski. Ciężko się utrzymać na rynku walcząc z niezdrową konkurencją. Raz do roku, wiosną, organizujemy Forum Pszczelarzy w Przysieku. Wymieniamy się doświadczeniami, uzupełniamy brakujący sprzęt, i co ważne – integrujemy się. Dbając o przyszłość pszczelarstwa w naszym regionie, organizujemy konkursy plastyczne dla szkół; nagrody laureatom wręczamy podczas dożynek wojewódzkich. Pszczelarstwo staje się modne, zajmuje się nim coraz więcej ludzi. Czy z hodowli pszczół można się utrzymać? – Dochód z jednego ula wynosi około 250 zł. Przy stu ulach można z tego wyżyć. Pszczelarze są poszukiwani do prowadzenia pasiek w dużych sadach. Ba, niektórzy sadownicy oferują nawet mieszkania. Pszczoła jest symbolem pracowitości... – To prawda, pszczoły żyją krótko, ale intensywnie. Życie robotnic trwa od 4 do 24 tygodni. Królowa żyje do 5 lat. Pszczoły w ciągu dnia robią od 7 do 15 oblotów w poszukiwaniu nektaru. Między oblotami odpoczywają tylko kilka minut. Pomimo takiej pracowitości, efekt ich starań jest niewielki: 12 pszczół w ciągu całego swojego życia uzbiera jedną łyżeczkę miodu. Nadrabiają liczebnością. Ul liczy 40–50 tysięcy pszczół, które produkują w sumie około 20 kg miodu. Pszczelarze narzekają, że pożytków, czyli pastwisk dla pszczół jest coraz mniej – Niestety, to prawda. Wieś polska się zmienia, coraz bardziej zaczyna brakować zróżnicowanego rolnictwa. Mój ojciec po sprzęcie pszenicy siał poplony – łubin lub koniczynę. Pszczoły miały na czym żerować. Proszę spojrzeć dzisiaj na pola – po skoszeniu zboża stoi puste aż do wiosny. Na czym ta biedna pszczoła ma żerować? Tu mój apel do ministerstwa rolnictwa – uzależnijcie płacenie dopłat od siania poplonów. Nasze pszczoły zasługują na to, przecież bez nich nie byłoby rolnictwa. No właśnie, Albert Einstein powiedział, że po wyginięciu pszczół ludzi czeka to samo w ciągu czterech lat... – Dlatego powinniśmy je chronić. Niestety, neonikotynoidy zawarte w zaprawie nasiennej dla rzepaku trują je w okresie kwitnięcia tych roślin. W kwietniu Unia Europejska wprowadziła zakaz stosowania tej trucizny. W Polsce warunkowo jeszcze przez trzy miesiące można jej używać. Nie tylko chemia dziesiątkuje pszczoły. Te pracowite stworzenia mają też naturalnych wrogów – To szerszenie. Jeden szerszeń potrafi w ciągu dnia zabić do 20 pszczół. Chwyta pszczołę najczęściej na wylotku ula, odcina jej głowę, a tułów zanosi do gniazda. Obok szerszeni są też ptaki – piękne kolorowe żołny, nazywane pszczołojadami nieprzypadkowo. Polują na osy i pszczoły; na szczęście dla tych owadów, żołn w Polsce jest niewiele. Jak pszczoły radziły sobie z panującymi tego lata upałami? – Miały więcej pracy. Wentyloały gniazdo machając skrzydełkami, żeby nie dopuścić do przegrzania czerwia. W czasie upałów pszczoły bywają rozdrażnione. Regionalny Związek Pszczelarzy w tym roku obchodzi stulecie. Było uroczyście? – Oczywiście. Połączyliśmy to święto z Wojewódzkim Dniem Pszczelarza obchodzonym 9 września w Muzeum Etnograficznym w Toruniu. Dla sympatyków pszczelarstwa przygotowaliśmy konkursy, prelekcje i kiermasz, a także specjalną pozycję książkową ujmującą 100-lecie Związku. Dziękując za rozmowę, życzę pszczelarzom i pszczołom kolejnych takich jubileuszy. Rozmawiał Piotr Kociorski Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie Jeden z 16 Ośrodków Doradztwa Rolniczego w kraju. Podstawowym zadaniem KPODR jest udzielanie wszechstronnej pomocy rolnikom, mieszkańcom obszarów wiejskich oraz przedsiębiorcom związanym z przetwórstwem rolno-spożywczym w celu zwiększania dochodów gospodarstw rolnych oraz poprawy warunków życia na siedziba znajduje się w Minikowie (pow. Nakielski). Ośrodek posiada oddziały w Zarzeczewie (pow. Włocławski) oraz w Przysieku (pow. Toruński). Posiada własne wydawnictwo,które jest wydawcą miesięcznika Wieś Kujawsko-Pomorska oraz wielu poradników. Organizuje liczne wystawy i targi Międzynarodowe Targi Rolno-Spożywcze "Agrotech" w Minikowie, które na obszarze 12ha odwiedza corocznie ok. 350 wystawców i około 35 tys. zwiedzających. Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj Od 13 maja do 13 października 1917 roku w Fatimie w Cova da Iria Maryja ukazywała się dziesięcioletniej Łucja dos Santos oraz rodzeństwu - siedmioletniej Hiacyncie Marto i jej bratu - dziewięcioletniemu Franciszkowi Marto. Maryja przekazała dzieciom także trzy tajemnice fatimskie. W świadomości katolików wydarzenia z Fatimy funkcjonują jako najbardziej spektakularny i najważniejszy cud XX wieku, powiązany z przekazaniem słynnych tajemnic. Joaquim Fernandes – historyk z Uniwersytetu F. Pessoa w Porto twierdzi jednak, że jeśli wydarzenia te możemy do czegoś porównać, to najbliżej im do bliskich spotkań z UFO i jego pasażerami. W wywiadzie, który przeprowadził z nim uczony wskazuje na szereg świadczących o tym faktów i wymienia te elementy fatimskiego objawienia, które nie są powszechnie znane… ____________________ rozmawiał: Piotr Cielebiaś Joaquim Fernandes - portugalski historyk z Uniwersytetu im. Fernando Pessoa w Porto, który od ponad ćwierć wieku bada wydarzenia związane z objawieniami maryjnymi w Fatimie. W oparciu o dostęp do oryginalnych dokumentów z fatimskiego archiwum wraz z badaczką Finą d’Armada stworzył on teorię łączącą te wydarzenia ze zjawiskiem UFO. Swe wnioski zawarł w wydanych niedawno książkach takich jak „Celestial Lights”, „Heavenly Secrets” oraz „Fatima Revisited”. Rozmowia Piotr Cielebiaś. * * * * * Fatima to jedno z najsłynniejszych miejsc XX-wiecznych objawień maryjnych. W 1917 r. trójka małoletnich wizjonerów – Łucja dos Santos oraz jej kuzyni Franciszek i Hiacynta Marto (którzy niedługo potem zmarli), przez kilka miesięcy spotykali się ze świetlistą postacią, którą uznawali za Matkę Boską. Obok słynnych „Tajemnic fatimskich” i „Cudu słońca”, wydarzyło się tam wiele innych incydentów o charakterze nadprzyrodzonym. Profesorze, kiedy po raz pierwszy doszedł pan do wniosku, że objawienia w Fatimie przypominają pewnymi szczegółami zdarzenia, które współcześnie określa się jako spotkania z „UFO”? W jaki sposób doszedł pan do wniosku, że wydarzenia te były czymś znacznie dziwaczniejszym niż przyznaje Kościół Katolicki? prof. Joaquim Fernandes (fot.: archiwum prywatne) Joaquim Fernandes: Nowe spojrzenie na sprawę Fatimy zainicjowało i zainspirowało program badawczy, który trwał od 1976 do 1982 roku, kiedy opublikowaliśmy pierwszą książkę na ten temat pt. „Extraterrestrial Intervention At Fatima: The Apparitions and the UFO Phenomenon” („Pozaziemska interwencja w Fatimie: Objawienia a zjawisko UFO”). Idea rodziła się przez lata i wynikała po części z lektury prac innych autorów, takich jak Jacques Vallée czy Paul Misraki. Zasugerowali oni jako pierwsi, że wszystkie rodzaje religijnych oraz maryjnych objawień miały wiele wspólnego ze zjawiskiem znanym od XX w. jako „UFO” [skrót o angielskiego: unidentified flying object – niezidentyfikowany obiekt latający i w rzeczywistości nie wiązały się ze sferą wierzeń czy duchowości, jak się powszechnie mniema. Kwestię tą poruszałem w rozmowach z moją współpracowniczką, historykiem Finą d’Armada dochodząc do wniosku, że być może wydarzenia fatimskie z 1917 r. mogły być czymś podobnym, zinterpretowanym w unikalny sposób w ramach mentalności ówczesnych ludzi, a także realiów politycznych i światopoglądowych Portugalii po I Wojnie Światowej. W późniejszym okresie jeden z moich kolegów uzyskał szansę zbadania oryginalnych dokumentów sanktuarium w Fatimie, gromadząc do końca lat 70-tych pokaźną ilość danych. W 1982 r. pojawiła się książka, której kolejne dwa wydania szybko wyprzedano. W świetle apetytu czytelników na nowe fakty, uzyskaliśmy możliwość ponownego opracowania podstawowych części składowych naszego studium, wzbogacając je o wątki uzyskane dzięki innym przedsięwzięciom badawczym. Kwestia prawdziwej natury objawień maryjnych w Fatimie, które zostały ocenzurowane i zniekształcone przez Kościół, ujawnia zaskakujące bogactwo informacji pochodzących z niezależnych źródeł. Są one na tyle przekonujące, że pozwoliło to nam na stworzenie hipotezy łączącej objawienia z 1917 roku ze zjawiskiem UFO. Zachowanie tych niezwykłych obiektów, ich budowa oraz oddziaływanie na otoczenie zasługują na szczegółowe, kompetentne i dokładne zbadanie. Co z oryginalnymi dokumentami, które mieliście państwo możliwość zbadać? Czy dziś można w łatwy sposób dotrzeć do archiwów fatimskich? Która z zawartych tam informacji była dla pana najbardziej szokująca? Joaquim Fernandes: Najbardziej wartościowy dokument, który znajduje się w Fatimie nosi tytuł „Dochodzenie parafialne”, a sporządzony został w roku objawień (tj. w 1917) przez miejscowego księdza. Drugi to „Oficjalne przesłuchania” z roku 1923. W celach porównawczych przestudiowaliśmy także „Pamiętniki” siostry Łucji dos Santos, głównej wizjonerki, które pochodziły z lat 30-tych XX w. Ich analiza pozwoliła dodatkowo podważyć wiarygodność tzw. „Trzeciej tajemnicy fatimskiej”. Pierwsze dwa wymienione źródła nie były dostępne dla historyków do czasu, aż uzyskała do nich dostęp Fina D’Armada, podpisawszy oświadczenie związane z wykorzystaniem zawartych tam danych do swej pracy naukowej na temat objawień. Dziś najprawdopodobniej dokumenty te byłyby udostępnione każdemu uczonemu w bibliotece przy sanktuarium w Fatimie. Jak wiemy, dla katolików dokumenty te miały zawsze drugorzędną wartość, bez znaczenia dla ich wiary, gdyż wystarczała im dość naiwna opowieść identyfikująca jasną postać widzianą w Fatimie z Maryją, Matką Jezusa, żyjącą 2000 lat wcześniej. Mogę powiedzieć, że najbardziej niezwykłą relacją zawartą w oryginalnych dokumentach była obserwacja „anioła” dokonana przez 10-letnią Carolinę Carreirę – czwartą, nieznaną większości wizjonerkę z Fatimy. Znaleziono ją w „Oficjalnych przesłuchaniach”. Carolina poczuła w głowie rodzaj myślowego „apelu” ze strony istoty. Z racji kontrowersyjnej natury tego doznania, relacja Caroliny pozostała pomiędzy pokrytymi kurzem zapomnianymi anonimowymi relacjami z Fatimy, powszechnie niedostępnymi oraz odrzucanymi ze względu na ich „dziwaczność” i niezgodność z kościelną wersją. Udało nam się jednak w dostateczny sposób przeanalizować charakter relacji Careiry, o której istnieniu większość ludzi nie ma pojęcia. W czasie trwania tego procesu uzyskaliśmy spodziewane potwierdzenie naszych założeń: także w tym przypadku niezwykłe doświadczenie nie mogło zostać zmyślone i wpasowywało się w powtarzalne w przypadku Fatimy prawidłowości. Które z aspektów objawień fatimskich przypominają najbardziej swymi szczegółami historie o spotkaniach z UFO? Czy wydarzenie religijne z 1917 roku możemy określić jako masowe spotkanie z obcą, nieludzką inteligencją? Od lewej: Jacinta, Lucia i Francisco, tuż po doświadczeniu rzekomej wizji piekła (1917). Joaquim Fernandes: Ufologia to zbiór naukowych dyscyplin, które badają kompleksowy problem istnienia niezidentyfikowanych obiektów latających (UFO). W zamierzchłej przeszłości ludzie interpretowali ich obserwacje w kontekście objawień religijnych. Przez wieki gości z niebios traktowano jako istoty nadprzyrodzone (złośliwe czy dobre), anioły, demony, bogów czy istoty ze światła. W opisach zdarzeń, do których doszło w Fatimie odnajdziemy szczegóły znane ze współczesnych spotkań z niezidentyfikowanymi obiektami latającymi. Jednym z nich było „brzęczenie” przypominające odgłos wydawany przez rój pszczół, które słyszeli ludzie znajdujący się w sąsiedztwie wizjonerów, kiedy rozmawiała z nimi „Fatimska Pani”. Inne charakterystyczne elementy to obserwowane na miejscu objawień dziwaczne „chmury” i niewielkie powietrzne obiekty, które unosiły się nad ziemią i miały możliwość oddziaływania na otoczenie. Zgromadzeni na miejscu wierni wspominali także o zmianach koloru atmosfery, odczuwaniu uderzeń „fal ciepła”, obserwacji „świetlnych ramp”, które łączono z pojawianiem się Maryi nad dębem w Cova da Iria [tj. miejscem w pobliżu Fatimy, gdzie miały miejsce objawienia – przyp. autora] oraz opadach „anielskich włosów” – białej włóknistej substancji, która towarzyszy nieraz obserwacjom UFO. Najważniejszy ze wszystkich był jednak psychologiczny aspekt spotkania, a więc wejście przez troje pastuszków w zmieniony stan świadomości, co stanowi kolejny dobrze zanalizowany przez ufologię aspekt spotkania z nieznanymi obiektami. Sceptycy (tacy jak badacz zjawisk paranormalnych, Joe Nickell) uważają całe wydarzenie fatimskie za mistyfikację biorącą swój początek w bujnej wyobraźni Łucji i skutkującą wystąpieniem tam masowej histerii. W swoich książkach wymienia pan wydarzenia, które przeczą temu obrazowi. Chodzi o fizyczne ślady oraz dziwne incydenty, takie jak wyschnięcie przemoczonych ubrań pielgrzymów, przypadki nagłych uzdrowień i tym podobne. Wszystkie one zebrane razem wskazują, że w Fatimie mogło rzeczywiście wydarzyć się coś dziwnego… Lud modlący się w miejscu objawień w Cova da Iria w pobliżu miasa Fatima (1917). Joaquim Fernandes: Sceptycy mogą mieć częściowo rację, gdyż jak wspomniałem powstałe w późniejszym okresie „Pamiętniki” Łucji dos Santos nie mogą być traktowane jako oryginalne źródło dla historyków. Pozostają one jednak ciekawym przykładem tego, w jaki sposób wspomnienia mogą ulec zatarciu i zmanipulowaniu przez osoby trzecie. W przypadku wizjonerki z Fatimy, która młode lata spędziła w hiszpańskich klasztorach, w kompletnej izolacji od świata zewnętrznego i rodziny, mogli być to jej jezuiccy spowiednicy. Jednakże inne informacje uzyskane od kilkudziesięciu wyselekcjonowanych świadków, których relacje wykorzystaliśmy w książkach zdają się wskazywać na istnienie innych zjawisk, których źródło nie leży najprawdopodobniej w działalności człowieka ani w zjawiskach naturalnych. Dobrą ilustracją tej zasady jest analiza wszystkich aspektów tzw. „Cudu Słońca”, który rozegrał się 13 października 1917 roku. Jedna z hipotez roboczych poddanych eksperymentalnej weryfikacji przypisywała niektóre z fizycznych aspektów doświadczanych przez świadków z Fatimy działaniu promieniowania mikrofalowego. Do innych anomalnych elementów incydentu fatimskiego zaliczamy: - nieznaną szerzej deklarację „czwartej wizjonerki”, Caroliny Carreiry, iż podczas wspomnianego spotkania z istotą (którą uznała ona za niewielkiego „anioła”) usłyszała rodzaj myślowej komendy: „Przyjdź i odmów trzy Zdrowaś Maryjo… Przyjdź i odmów Trzy Zdrowaś Maryjo…” - liczne relacje świadków znajdujących się niedaleko miejsca „kontaktu” (tj. przebywających w sąsiedztwie doświadczających wizji pastuszków), którzy twierdzili, iż w czasie wymiany informacji między wizjonerami a „Maryją” słyszeli szum przypominający „brzęczenie pszczół”. Przypomina to aspekty dźwiękowe spotykane we współczesnych spotkaniach z UFO. - właściwości promieniowania mikrofalowego, omawiane przez McCampbella, które wyjaśniają efekt, o którym wspominali ludzie zgromadzeni w Fatimie w czasie tzw. Słonecznego cudu. Według relacji, doświadczyli oni cieplnej fali, szybkiego wysychania zmoczonych ubrań oraz innych efektów o charakterze fizjologicznym. Świadkowie z Fatimy wspominali o obserwacji „istoty”, której rzeczywisty wygląd wcale nie pasował do przedstawień Fatimskiej Madonny. Jak rzeczywiście wyglądała postać wzięta przez fatimską trójkę za Maryję? Joaquim Fernandes: W oryginalnym oświadczeniu z 1917 roku Łucja stwierdzała, że „Pani”, którą widziała wraz ze swymi kuzynami, w momencie pojawienia się ubrana była na biało. Jej szata była biało-złota, tkana i w miarę krótka, tj. nie sięgała do stóp. To nie jedyna różnica w opisie zjawy podanym przez wizjonerów a oficjalnym wizerunkiem Fatimskiej Pani. Jej rysopis podany przez dzieci nie pasował do wizerunku Maryi, jaki odnajdujemy w Kościele katolickim. Możliwe, że ówczesny proboszcz podał opis zgodny z realiami historycznymi i był święcie przekonany, że widziana istota była tą samą Maryją, którą znał z posągu. W swoich książkach twierdzi pan, że prawda o słynnych „tajemnicach fatimskich” jest dla wiernych szokująca, gdyż zostały one spreparowane przez księży „pracujących” nad objawieniem. Czy może nam pan powiedzieć, jakie motywy kierowały twórcami afery wokół Trzeciej tajemnicy fatimskiej w czasie pontyfikatu Jana Pawła II? Zwolennicy teorii spiskowych twierdzą nawet, że do dziś ukrywa się pewną część tajemnic z orędzia Madonny. Joaquim Fernandes: Tak zwaną „Trzecią tajemnicę” należy rozważyć w ramach warunków historycznych i kulturowych, z jakimi zetknęła się podczas „kwarantanny” w Hiszpanii młoda zakonnica, Łucja dos Santos a także wpływu, jaki mieli na nią jej spowiednicy – jezuici. Za pontyfikatu Jana Pawła II doszło do intensyfikacji kultu maryjnego, który na terenach śródziemnomorskich miał mocne korzenie, sięgające jeszcze czasów prehistorycznych, kiedy czczono Wielką boginię – Matkę. Kościół wykorzystał je i połączył ze swymi naukami i teologicznymi argumentami. W 1921 r. kontrolę nad sprawą cudu w Fatimie przejął biskup Leirii, faworyzując jego katolicką wersję. Myślę, że ultrakatolicy i fundamentaliści nadal będą wierzyć w teorię konspiracyjną o Trzeciej tajemnicy fatimskiej, a nawet istnieniu „czwartej”. Sprawę tą należy postrzegać nie dosłownie, ale poprzez pryzmat warunków kulturalnych i politycznych, w których funkcjonowała jedyna wizjonerka, która pozostała przy życiu - Łucja. Cała reszta to jedynie czysta spekulacja, w pełni ukształtowana latach 40-tych, kiedy narodził się podział na trzy „Tajemnice fatimskie”. Centralną część opowieści o wydarzeniach w Fatimie stanowi tzw. Cud słońca. W swej książce podaje pan relacje naocznych świadków tego wydarzenia będących ludźmi, którym daleko było do dewocji i ulegania masowej histerii. Czy rzeczywiście mogli oni obserwować manewry latającego obiektu? Artystyczna i niezgodna ze stanem faktycznym wizja objawień w Fatimie (autor nieznany) Joaquim Fernandes: Dobry opis tego zdarzenia sporządził prawnik José Proença de Almeida Garrett, który był naocznym świadkiem wydarzeń, jakie miały miejsce 13 października 1917 r.: „Chwilę przedtem ‘Słońce’ przebiło się zza gęstej powłoki chmur. W innych przypadkach zostałoby przez nie z pewnością zasłonięte, jednak teraz świeciło jasno i intensywnie. I ja zwróciłem na nie uwagę, bowiem niczym magnes skupiało ono wzrok wszystkich obecnych. Dostrzegłem wtedy, że przypomina ono dysk o bardzo wyraźnej obwódce, świetlisty, jednak nie rażący w oczy. Porównanie do metalicznego ciemnego dysku, jakie często słyszy się w Fatimie, nie jest według mnie poprawne. Kolor obiektu był bardziej czysty, bogaty i żywiołowy, opalizował niczym perła. Nie przypominało też widocznego na czystym niebie księżyca, bowiem można było poczuć, że to ‘żywa gwiazda’. Nie było koliste, jak księżyc. Wyglądało raczej jak ‘wrzeciono’ wycięte z macicy perłowej. Nie jest to tanie poetyckie porównanie - tak to właśnie widziałem. Nie można tego także uznać za Słońce (którego wówczas nie było widać). Ciekawe jest to, że każdy mógł wpatrywać się w źródło światła, domniemaną gwiazdę i czuć bijące od niej ciepło, nie uszkadzając sobie oczu.” Myślę, że wszystkie osoby zainteresowane opowieściami o UFO – fikcyjnymi czy nie – z łatwością rozpoznają te cechy, jako klasyczne zachowanie niezidentyfikowanego obiektu. I z pewnością nie była to nasza dzienna gwiazda. Jak na pana publikacje zareagowali katolicy? Czy spotkał się pan z negatywnymi reakcjami ze strony portugalskich duchownych? Przeciętny wierny może pomyśleć, że profanuje pan jedno z najświętszych dla katolików miejsc, przypisując Maryi nowe pochodzenie, jako istocie z „latającego spodka”. Czy poglądy miały wpływ na pańską karierę akademicką? Joaquim Fernandes: Większość reakcji ze strony katolików miała i ma charakter emocjonalny i nie zawiera żadnych poważnych czy racjonalnych argumentów. Nie jest łatwo rozpocząć z nimi dyskusję na poziomie, dlatego, że większość najbardziej zagorzałych wiernych nie zapoznała się nigdy z najważniejszymi faktami. A my przecież tego nie wymyśliliśmy – wszystkie te informacje znajdowały się w oryginalnych fatimskich dokumentach. Nie stwierdziliśmy także, że Maryja Dziewica przybyła z latającego spodka. Moja praca w dziedzinie objawień fatimskich była zupełnie niezależna od kariery naukowej. Jako historyk zajmowałem się zdarzeniem z Fatimy w ujęciu całościowym, a więc jego implikacjami społecznymi i kulturowymi na tle republikańskiej, antyklerykalnej Portugalii z 1917 r., próbując zrozumieć nastawienie ludzi żyjących w tamtym okresie. Czy wierzy pan w konwencjonalną hipotezę nt. UFO, która zakłada, że są to pojazdy astronautów przybywających z innych planet lub wymiarów? Czy domniemani „innoplanetanie” jako systemu komunikacji z nami mogą użyć czegoś co zrozumiemy, a więc symboli, w tym tych religijnych? Książka prof. Fernandesa i Finy D'Armady pt. „Heavenly Lights" („Niebiańskie światła") ze wstępem autorstwa słynnego Jacquesa Vallée. Joaquim Fernandes: Zjawisko UFO i spotkania z kosmitami są prawdziwe… dla ludzi, którzy ich doświadczają. Dla mnie liczy się sposób przedstawiania i opisywania tych obiektów. Moja analiza historyczna skupia się na sferze kultury. Nie wiem, jak mogłyby wyglądać środki i narzędzia przyszłej komunikacji z obcymi. Prawdopodobnie takowa możliwa jest jedynie między dwoma stronami na takim samym poziomie poznawczym lub też w przypadku, kiedy bardziej rozwinięta cywilizacja zainicjuje kontakt z tą stojąca na niższym stopniu rozwoju. Nietrudno zauważyć, że reakcja wielu konserwatywnych czytelników w Polsce może być dość gwałtowna, bowiem pańskie opinie burzą ich tradycyjny sposób patrzenia na zdarzenia w Fatimie. Pozostaje jeszcze jedno pytanie, dosyć osobiste: czy badania w sprawie objawień zmieniły pański stosunek do religii? Joaquim Fernandes: Nie zmieniło to jakoś zasadniczo mojego sposobu myślenia. Według mnie postawy względem religii są w każdym społeczeństwie identyczne, jednak historyk musi traktować je w taki sam sposób - jako wytwory kultury. Szanuję wszystkie odczucia religijne, które utrwalone zostały w naszej zbiorowej pamięci i być może wskażą nam także przyszłą drogę społecznej ewolucji. Pokolenia oraz archiwa mogą przechowywać informacje przez wieki, ale nie da się jednoznacznie ocenić, czy przyszłe stulecia przyniosą zmianę postaw religijnych. Może nasza cywilizacja już z tego wyrośnie, a może zacznie czcić innych „bogów”, kiedy pierwsi ludzie wyruszą na stałe w przestrzeń kosmiczną. Kto wie? Zobacz także: ► Skomentuj na INFRA FORUM ► Fatima inaczej ► Medźugorie: Szatańskie czy boskie? ► Ezkioga: Zapomniana Fatima _____________________ INFRA Rozmawiał: Piotr CielebiaśGrafika w nagłówku za: Wizerunek Matki Bożej Fatimskiej, Wikimedia Commons

Na podstawie powieści powstało libretto opery Łucja z Lammermooru(1835) Gaetano Donizettiego. - The story is the basis for Donizetti's 1835 opera Lucia di Lammermoor. Co Znaczy ŁUCJA po Angielsku - Tłumaczenie po Angielsku

Łucja Dos Santos Łucja Dos Santos urodziła się 28 marca 1907 r. w Aljustrel, w Portugalii. Jako jedyna z tej trójki wszystko widziała i słyszała. Najmłodsza, Hiacynta, widziała Maryję i słyszała, ale nie rozumiała do końca znaczenia Jej słów. Franciszek tylko widział Matkę Bożą, ale Jej nie słyszał, dlatego dziewczynki zdawały mu zawsze relację z tego, co powiedziała Piękna Pani. Łucja jako najstarsza, gdyż w chwili objawień miała skończone dziesięć lat - rozmawiała z Maryją. Miała nie tylko przekazać światu treść kolejnych objawień, ale także kontynuować misję zleconą przez Maryję. Dlatego już w pierwszym objawieniu Matka Boża powiedziała jej, że „pozostanie na ziemi jakiś czas", po to by wypełnić treść Fatimskiego Orędzia. Przepowiednie Pani Fatimskiej dotyczące losu trójki pastuszków spełniały się co do joty. 4 kwietnia 1919 - zmarł Franciszek Marto. 20 lutego 1920 r. w szpitalu w Lizbonie zmarła Hiacynta. W 1921 r. w wieku czternastu lat Łucja opuściła Aljustrel, by pojechać do Porto w Hiszpanii, do szkoły prowadzonej przez siostry św. Doroty. W przeddzień wyjazdu miało miejsce zapowiedziane przez Maryję siódme Jej przyjście. Treścią tego objawienia było posłuszeństwo przełożonym kościelnym, którzy tu na ziemi są głosem Pana Boga. Łucja nie chciała wyjeżdżać, ale taka była wola biskupa diecezji Leiria, której się pokornie podporządkowała. Na zawsze opuściła rodzinną wioskę i podjęła naukę w Kolegium Sióstr św. Doroty w Vilar, dzielnicy Porto, wielkiego miasta leżącego na północy Portugalii. W szkole funkcjonowała pod zmyślonym imieniem i nazwiskiem. W Vilar spędziła cztery lata. W 1925 r. Łucja wstąpiła do kongregacji św. Doroty w Tuy, w Hiszpanii przy granicy z Portugalią. W następnym roku, w wieku lat dziewiętnastu została nowicjuszką Zgromadzenia Sióstr św. Doroty. 3 października 1928 r. złożyła śluby czasowe, a 3 października 1934 r. śluby wieczyste. Przybrała imię s. Marii od Boleści. Nikt w klasztorze nie wiedział, kim ona jest. Zaznaczyć należy, cofając się nieco w czasie, że tam w Hiszpanii miały miejsce kolejne objawienia. To właśnie tam Maryja powiedziała jej o nabożeństwie do Swego Niepokalanego Serca oraz zaleciła praktykę pięciu pierwszych sobót miesiąca. Łucja dostąpiła łaski „mistycznej adopcji”, słysząc w objawieniu, że Matka Najświętsza przyjmuje ją jako swoje dziecko. W 1930 Kościół oficjalne zatwierdził wiarygodność objawień fatimskich, co napełniło Łucję wielką radością. Dużą rolę odegrało tu również świadectwo życia samej s. Łucji, jej wielka pokora, posłuszeństwo i pobożność. Zdołała przekonać ona biskupów portugalskich, by ofiarowali ojczyznę Niepokalanemu Sercu Maryi. Tak też się stało i 13 maja 1931 - biskupi wraz z wiernymi odbyli wielką pielgrzymkę narodową do Fatimy i poświęcili cały kraj Niepokalanej. 3 października 1934 Łucja złożyła śluby wieczyste w Zgromadzeniu Sióstr św. Doroty. W 1936 roku s. Maria das Dores czyli Maria od Boleści, jak nazywała się wtedy Łucja posłuszna poleceniu biskupa, spisała pierwsze ze swoich wspomnień z objawień. Potem napisała jeszcze trzy relacje, jedną w roku 1937 i dwie w 1941. W ostatniej z nich ujawniła, wyłącznie do wiadomości Ojca Świętego, trzecią z tak zwanych „tajemnic fatimskich". W 1946 r. s. Łucja odwiedziła Cova da Iria, Valinhos i Loca do Cabeco, żeby dokonać identyfikacji miejsc objawień z 1916 i 1917 r. Za specjalnym pozwoleniem papieża Piusa XII w 1948 – Łucja odeszła ze zgromadzenia Św. Doroty i wstąpiła do zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Coimbra, przyjmując imię Marii Łucji od Jezusa i Niepokalanego Serca. W ten sposób Łucja została karmelitanką bosą. W samotności i ciszy pragnęła upowszechniać orędzie fatimskie. W Karmelu pozostała przez pięćdziesiąt siedem lat, do końca swojego życia. Tu była chroniona przed mediami i mogła rozwijać swoje życie duchowe i wewnętrznie dojrzewać. Nie ma takiego drugiego przypadku w historii Kościoła, żeby osoba „widząca” żyła tak długo jak Łucja dos Santos, która w momencie śmierci blisko dziewięćdziesiąt osiem lat. Zmarła 13 lutego 2005 r.
Kolejny krok ku beatyfikacji Łucji dos Santos. Papież wyraził zgodę na ogłoszenie dekretu o jej heroiczności cnót. Papież Franciszek wyraził zgodę na ogłoszenie dekretu o heroiczności cnót portugalskiej karmelitanki, s. Łucji od Jezusa i Niepokalanego Serca (w świecie: Łucji dos Santos). Do beatyfikacji tej ostatniej
Do sześciu objawień w dolinie Cova da Iria doszło w okresie pomiędzy 13 maja a 13 października 1917 r. Ich świadkami było troje młodych pastuszków: Łucja dos Santos oraz rodzeństwo Franciszek i Hiacynta chwalą się, że są najstarszym państwem w Europie. Dowodem na taki status ma być to, że od niemal 900 lat na Starym Kontynencie granice Portugalii są niemal takie same. Gdy nasi przodkowie walczyli z Krzyżakami pod Grunwaldem, Portugalia rozpoczynała podboje, które uczyniły z niej pierwsze imperium kolonialne. Na przełomie XV i XVI stulecia w swoich rękach miała prawie jedną czwartą światowego handlu. Częstochowa i FatimaMy z dumą mówimy o wielkiej I Rzeczypospolitej, w swoim apogeum liczącej milion kilometrów kwadratowych powierzchni. Tymczasem przez kilka wieków stosunkowo nieliczna populacja Portugalczyków (między XV a początkiem XIX wieku licząca od 1 do 3 mln mieszkańców) panowała nad kilku do kilkunastu milionami kilometrów kwadratowych, a przez pewien krótki okres ich stolicą było Rio de Janeiro. Ale los nie oszczędzał Portugalii. Nieprzyjaciół im nie brakowało. Historia przypominała nieraz kalejdoskop. A zatem podobieństw z Polską nie brakuje. Oba kraje mają też słynne miejsca pielgrzymkowe. - Poza wielką wagą, podobną liczbą odwiedzających je pielgrzymów, nie ma sensu dokonywać porównań Częstochowy i Fatimy, bo mają zupełnie inny przekaz - mówi prof. Antoni Jackowski, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Geograficznego, związany z UJ, jeden z najlepszych na świecie znawców miejsc świętych w chrześcijaństwie. #- Jasna Góra głosi przekaz Matki, Królowej Polski, broniącej pewnych racji narodowych, patriotycznych. Fatima jest Jackowski zwraca uwagę, że chociaż każde objawienie zawiera jakąś tajemnicę, to Fatima spośród wszystkich jest szczególna. - Wyróżnia ją niezwykle aktualne przesłanie, a jest nią wielkie wołanie o pokój światowy, ale też o miłość bliźniego do bliźniego - mówi. Dwie PortugalieWróćmy do historii. W 1910 r. armia i cywile, na czele z wpływową masonerią, dokonali przewrotu. Monarchia została zniesiona. Ogłoszono republikę. Zmieniono całą symbolikę narodową, począwszy od barw i hymnu. Wprowadzono nową ortografię. Nowe władze zaczęły walkę z Kościołem katolickim. Zniesiono zakony, święta katolickie, kościelny rejestr narodzin, ślubów i zgonów. Zakazano nauki religii w szkołach. Wygnano biskupów ze swoich diecezji. Kilka lat później Portugalia zerwała stosunki z Watykanem. Portugalczycy wobec takich działań władzy byli podzieleni. Mieszkańcy wsi byli na „nie”. Mieszkańcy miast, z Lizboną na czele, na „tak”. Partie też mocno dzielił stosunek do Kościoła i religii. Republikanie byli antyklerykalni. W reakcji na taką postawę powstało Centrum Akademickie Demokracji Chrześcijańskiej, której członkiem, a potem liderem został Antonio Salazar, późniejszy premier Portugalii (przez blisko 40 lat). Po wybuchu I wojny światowej rządząca Partia Demokratyczna chciała przystąpić do konfliktu po stronie aliantów, lecz sprzeciwiła się temu Anglia. Kiedy jednak Londyn w 1916 r. zażądał od Lizbony zajęcia 70 niemieckich statków handlowych, a ta to zrobiła, Berlin wypowiedział wojnę Portugalii. Władze w Lizbonie wysłały wojska na front zachodni i do Afryki (Angoli i Mozambiku). Wojna przyczyniła się do zaostrzenia kryzysu gospodarczego. Brakowało zboża, głód był wszechobecny. Zdecydowana większość Portugalczyków była analfabetami. Zamachy stały się niemal powszechne. Fatima zmienia krajW takiej sytuacji doszło sto lat temu do wydarzeń, które zostały później uznane przez Kościół za objawienia Matki Bożej. - Ich nagłośnienie ściągało do Fatimy tysiące pielgrzymów i ciekawskich, co wywołało wrogą reakcję antykościelnie nastawionych republikanów - twierdzi dr Wojciech Magdziarz, historyk z UJ. - Zapowiedziany tzw. cud słońca (13 października 1917 r.) obserwowany był przez ponad 60 tys. osób. Objawienia fatimskie przyczyniły się do odnowy pobożności w KościeleChociaż tylko w XX wieku objawień maryjnych odnotowano prawie 500, a całą paletę przesłań miało otrzymać wielu ludzi, mniej lub bardziej niezwykłych, to jednak ze sławą Fatimy żadne nie może się równać. Przez dziesięciolecia powszechne napięcie wzbudzała niepewność tego, co kryje „trzecia tajemnica” fatimska. Pogłosek o tym, #co może zawierać było co niemiara. Ludziom nie brakowało wyobraźni. I tak np. jedna z plotek głosiła, że Matka Boża zapowiedziała, iż po wielkiej wojnie zginą wszyscy ludzie z wyjątkiem tych, którzy mieszkają 40 km wokół Babiej Góry! Po upublicznieniu „trzeciej tajemnicy” przez Jana Pawła II w 2000 r. wiele osób nabrało przekonania o istnieniu „czwartej tajemnicy”, pilnie strzeżonej przez Watykan. - Domniemana czwarta tajemnica nie zajmuje mi głowy. Trzy ujawnione mają w sobie dość głębi - podkreśla prof. Antoni Jackowski. Trzecia nie zawierała zresztą nic znacząco różnego od dwóch poprzednich. Dlaczego zatem tak długo była przez władze Kościoła katolickiego utrzymywana w tajemnicy? - Wydaje mi się, że Kościół, a ściślej hierarchia kościelna, musiała dojrzeć, by ją upublicznić. To pokazuje, jak wielką drogę musiał przebyć Kościół, szczególnie mentalną. [ciąg dalszy na następnej stronie]Sześć razy trzynastegoDo sześciu objawień w Fatimie, miasteczku odległym o 125 km od Lizbony, doszło w okresie połowy roku, pomiędzy 13 maja a 13 października 1917 r. Ich świadkami było troje pastuszków pędzących trzodę na pole zwane Cova da Iria (Kotlina Pokoju), należące go rodziny dos Santos. Byli to: Łucja dos Santos, wtedy 10-latka i dwoje jej kuzynów - Franciszek (9-latek) i siedmioletnia Hiacynta Marto. Przyłączały się do nich masy wiernych, stawiający się na miejscu punktualnie dzięki temu, że objawienia następowały w dokładnym rytmie kalendarzowym #- 13. dnia każdego miesiąca. Pierwsze objawienie Matki Bożej nastąpiło 13 maja 1917 r. Była niedziela. Jej ukazanie się zostało zapowiedziane błyskawicą na wschodzie. Ponad drzewami dzieci ujrzały postać kobiecą otoczoną światłem silniejszym od „Pani w bieli” poleciała dzieciom modlić się o nawrócenie grzeszników oraz prosiła, by przez następne pięć miesięcy każdego 13. dnia przychodziły w to samo miejsce o tej samej porze. Zaleciła im codzienne odmawianie Różańca w intencji zakończenia wojny - przypomina przebieg wydarzeń prof. Jackowski. Badacz miejsc świętych chrześcijaństwa zwraca uwagę, że jedynym dzieckiem, które podczas objawień miało rozmawiać z Matką Bożą, była Łucja. Hiacynta tylko widziała Ją i słyszała. Franciszek natomiast jedynie widział, ale nie słyszał. Oddziaływanie tych zdarzeń wzmacniały spektakularne zjawiska widoczne dla tysięcy pobożnych wiernych i dla zwykłych gapiów. 13 sierpnia niebo nad Fatimą upstrzyły obłoki promieniujące dziwnymi kolorami. 19 sierpnia, mimo pięknej pogody, objawienie zapowiedziały dwie błyskawice. Rzadka mgła spowiła trójkę dzieci 13 września, jednocześnie w oddali unosiła się świetlista kula, dokoła natomiast padał deszcz białych płatków. Największe wrażenie wywołało coś na kształt zaćmienia słońca - 13 października, które było zapowiedziane przez Panią w czasie wcześniejszych objawień: „W październiku sprawię cud, tak by wszyscy uwierzyli”. Coraz więcej ludziZapowiedź przyciągnęła - według różnych źródeł - od ponad 50 do ok. 70 tys. ludzi. I nie doznali rozczarowania. Zjawisku towarzyszył wirowy ruch słońca, które jakby miało za chwilę upaść na ziemię, rozsiewając wokół snopy promieni o niewidywanych dotąd barwach. Było trochę paniki wśród obecnych, ale porwało ich też nieopisane religijne uniesienie. Uczeni twierdzą, że mogło to być zjawisko zorzy jednak doszło do kulminacji (13 października), w czasie drugiego objawienia w czerwcu 1917 r. dzieciom towarzyszyło około 50 osób. W lipcu już 4 tys. Z tym objawieniem wiąże się tzw. sekret fatimski lub „tajemnica fatimska”, który Łucja spisała w latach 1943-1944, a dokument ten został przekazany w 1958 r. papieżowi Janowi XXIII, ten zaś nie zgodził się na jego ujawnienie. Los pastuszkówŁucja została później zakonnicą. Zanim umarła w 2005 r., rozmawiała z każdym kolejnym papieżem. Dwoje pozostałych pastuszków niedługo po objawieniach zachorowało i umarło. Franciszek - 4 kwietnia 1919 r., Hiacynta - 20 lutego 1920 r. Ich śmierć też miała być przepowiedziana. Hiacynta w październiku 1918 r. opowiedziała Łucji, że nawiedziła ją „nasza ukochana Pani” i zapowiedziała, że ona i Franciszek szybko umrą. Matka Boża miała też samej Łucji powiedzieć, że „niedługo przyjdzie po Hiacyntę i Franciszka”. Odmówiła natomiast zabrania Łucji na tamten dos Santos kojarzy się przede wszystkim z wydarzeniami fatimskimi. Jej późniejsze życie, a po objawieniach przeżyła jeszcze 88 lat, jest mało znane. Warto jednak zwrócić uwagę, że umarła 13 lutego 2005 r., co oznacza kolejną „trzynastkę” w jej życiu, choć ostatnią. W 1925 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Doroty w Vilar (Porto), a w 1948 r. za specjalnym pozwoleniem papieża Piusa XII odeszła ze zgromadzenia św. Doroty i wstąpiła do zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Coimbrze. Poza objawieniami w Fatimie miała inne. Prowadziła też swój dzienniczek. Joaquin Navarro-Valls, w latach 1984-2006 dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskie, tak opisał spotkanie Jana Pawła II z siostrą Łucją: „Oboje niewiele mówili, jak ludzie, którzy wiedzą o sobie wszystko, co powinni wiedzieć”. Dwie pierwsze tajemnicePierwszą tajemnicę fatimską odczytano jako wieszczącą szybki koniec wojny, ale jednocześnie zapowiadającą nową, jeszcze straszniejszą. Druga głosić miała rychłe nadejście komunizmu. I faktycznie, trzy miesiące później bolszewicy przeprowadzili pucz, po którym doszli na prawie trzy czwarte stulecia do władzy. Ale też wieściła jego koniec w następstwie „poświęcenia Rosji memu Niepokalanemu Sercu”. Kiedy Vittorio Messori, znany watykanista przeprowadzał wywiad rzekę z Janem Pawłem II i zapytał go o przyczyny upadku komunizmu, papież sam z siebie zaczął mówić o Fatimie. Wyraźnie zaznaczył jednak, że krach tej ideologii był kombinacją wielu czynników, zarówno duchowych, jak i ziemskich. W ocenie papieża z Polski, upadek systemu bolszewickiego stanowił zatem wynik działania zarówno człowieka, jak i Boga. Historia trzeciej tajemnicyTrzecia tajemnica miała zostać objawiona 13 października 1917 r. Łucja zapisała ją w 1943 r. Czternaście lat później wręczyła ją biskupowi diecezji Leiria, a w roku następnym została ona przekazana Janowi XXIII. Ten ją utajnił, co tym mocniej uruchomiło wyobraźnię milionów ludzi na całym świecie. Krążyły plotki, że Jan XXIII - w reakcji na kryzys kubański (w październiku 1962 r.), który mógł zakończyć się wojną atomową - przekazał treść trzeciej tajemnicy przywódcom Stanów Zjednoczonych, Związku Sowieckiego, a niektórzy do tego grona dodawali premiera Wielkiej Brytanii. Także Jan Paweł II długo nie chciał upublicznić trzeciej tajemnicy. Na pytanie, kiedy to zrobi, zalecał: „Módlmy się wiele. Odmawiajmy często Święty Różaniec”. W październiku 1963 r. Louis Emrich, redaktor naczelny katolickiej „Neues Europa” opublikował tzw. dyplomatyczną wersję trzeciej tajemnicy fatimskiej. Mówił, że dostał ją od pewnego „ojca z Watykanu”. Tekst Emericha został przedrukowany przez wiele gazet z różnych krajów. 27 lat później okazało się, że niewiele odbiegał od ujawnionego przez Jana Pawła II. Znajdujemy w nim wstrząsającą wizję Anioła z ognistym mieczem, który podpala świat oraz wpółzrujnowanego miasta i Ojca Świętego, pod ostrzałem wspinającego się na wysoką górę, na szczycie której stoi krzyż. Towarzyszą mu biskupi, księża, zakonnice, zakonnicy i świeccy. Klęcząc u stóp krzyża następca św. Piotra zostaje zabity przez grupę żołnierzy pociskami, ale także strzałami, zaś aniołowie zbierają przelaną krew męczenników do kryształowych konewek. Benedykt XVI, jeszcze jako kard. Joseph Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, powiedział, że sensem trzeciej tajemnicy fatimskiej jest zachęta do nawrócenia i modlitwy jako drogi zbawienia. Ks. prof. Wojciech Życiński, kierownik Katedry Mariologii na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II w Krakowie twierdzi, że słowa papieża Ratzingera oddają istotę przesłania trzeciej tajemnicy fatimskiej. Jednocześnie przypomina: - Pełne objawienie mamy w Chrystusie. Nie ma innych objawień poza objawieniem w Nim, w tym sensie, że wnosiłyby one coś istotnego, nowego i koniecznego do tego najważniejszego objawienia, w które Kościół zmuszony byłby wierzyć i o czym byłby zobowiązany przypominać wiernym. [ciąg dalszy na następnej stronie]Zdaniem ks. prof. Wojciecha Życińskiego, ludzie zapominają, że wszystko, co jest im potrzebne do zbawienia, znajduje się w Biblii. - W niej Bóg zawarł wszystko, co uznał, że nam ludziom będzie potrzebne - mówi. - Wszystkie natomiast publiczne objawienia mają na celu przypominać nam o najważniejszym objawieniu, ale również powinny być dla nas swoistymi znakami czasu, bodźcami motywującymi do lepszego dębu, na którym miała się ukazać miała Matka Boża szybko powstała drewniana konstrukcja, którą następnie przebudowano na kaplicę. W kwietniu 1919 r. została ona poświęcona. - W kaplicy umieszczono figurę Maryi wykonaną w cedrowym drewnie według zaleceń widzących - mówi prof. Antoni Jackowski. Szerzący się kult drażnił władzę i antyklerykałów. Ale im większy był sprzeciw z ich strony, tym silniej rósł kult. Nie zmniejszyło go nawet wysadzenie kaplicy w powietrze w marcu 1922 r., a umocniło go to, że figura Marki Bożej niewiele ucierpiała w zamachu. Rok wcześniej (1921) miejscowy biskup, mający siedzibę w Leirii, zgodził się na odprawianie mszy dla pielgrzymów. Na tym nie spoczął. W 1922 r. kupił cały teren Cova da Iria, mierzący 125 hektarów. W 1927 r. przewodniczył pielgrzymce. Ruch pielgrzymkowy rósł. Trzy lata później biskup diecezji Leiria uznał objawienia. Ogłosił „jako wiarygodne widzenia dzieci w Cova da Iria, parafia Fatima”. I zezwolił na „kult Matki Boskiej Fatimskiej”. Zanim jednak Fatima stała się ogólnoświatowym centrum pielgrzymkowym, od schyłku lat 20. stała się centrum religijnym dla Portugalczyków. - W 1928 r. rozpoczęto budowę bazyliki. W jej wnętrzu znajdują się grobowce Hiacynty i Franciszka. Przed nią rozpościera się wielki plac mogący pomieścić ponad pół miliona osób. Plac przecina około 200-metrowa tzw. ścieżka pokutna, którą pokonuje na klęczkach wielu pielgrzymów wędrujących do kaplicy Objawień - opisuje nam sanktuarium i jego najbliższe okolice prof. Jackowski. - Z innych obiektów sakralnych wymienić należy drogi krzyżowe: Wielką, chronologicznie pierwszą, poświęconą w 1927 r., składającą się z prostych dwumetrowych krzyży granitowych ustawionych w kilometrowych odstępach. I Małą Drogę Krzyżową, mierzącą dwa kilometry długości, nazywaną „Węgierską”, bo jej fundatorami byli katolicy węgierscy, zmuszeni opuścić swój kraj po upadku powstania w 1956 Jackowski poleca też odwiedzenie domów rodzinnych trojga pastuszków, które znajdują się w niewielkiej miejscowości Aljustrel, leżącej około 2 km od sanktuarium. Obejrzeć można również trzy miejsca połowy lat 60. do Fatimy przybywa kilka milionów pielgrzymów rocznie. Dotychczas sanktuarium odwiedzili ludzie z większości państw. - Sławę Fatimy umacniali papieże, którzy okazywali sanktuarium fatimskiemu szczególne względy, począwszy od Piusa XII - twierdzi prof. Antoni Jackowski. Paweł VI odwiedził je w 1967 r., Jan Paweł II - w 1982 i 1991 r. Wcześniej, bo w maju 1946 r. legat Piusa XII ukoronował Matkę Bożą Fatimską, Królową pokoju. Jan XXIII ustanowił święto Matki Bożej Fatimskiej (13 maja). Szybkie uznanieObjawienie fatimskie Kościół katolicki uznał dość szybko. Prof. Antoni Jackowski przypomina tymczasem, że częstą praktyką jest długie czekanie na uznanie objawienia. Wskazuje np. na Gietrzwałd, gdzie do objawień Matki Bożej doszło w 1877 r., a zostały one uznane po stu prof. Wojciech Życiński przyznaje, że Kościół w takich przypadkach jest niezwykle ostrożny: - Bardzo długo trwają badania objawień publicznych. Niewiele jest objawień, do których Kościół odnosi się pozytywnie, a ich autentyczność potwierdził swoim autorytetem. Jeśli są jakiekolwiek rozbieżności, to Kościół nie może takiego objawienia uznać za Katedry Mariologii na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II przypomina ponadto, że jeżeli nawet objawienie prywatne zostaje uznane jako autentyczne, to treść tego objawienia nie zobowiązuje do wiary w nie nikogo, poza osobami, które je mieli. Misja trwa, przykład idzie13 maja 2010 r. Benedykt XVI powiedział w Fatimie: „Łudziłby się ten, kto sądziłby, że prorocka misja Fatimy została zakończona”. 13 maja 2017 r. do Fatimy przybył Franciszek. Kilka dni temu obecny papież apelował do kapłanów, by Boga poznawali tak, jak to robili „błogosławieni Franciszek i Hiacynta i sługa Boża Łucja”. .