13.Jak nazywała się karczma w Leńcu w której Zbyszko zobaczył pierwszy raz Danusie ? 14.Ile lat miała Danusia w chwili poznania Zbyszka z Bogdańca?? 15.Jak brzmi początek piosenki śpiewanej przez Danusię ?? 16.z czego były zrobione szyby w oknach zgorzeleckiego dworu?? 17.jak brzmi nazwisko dziewczyny, w której zakochał się Hlawa??

Zbyszko z Bogdańca jest głównym bohaterem powieści Henryka Sienkiewicza: „Krzyżacy”. Wywodzi się ze szlacheckiego rodu herbu „Tępa Podkowa”, zawołania „Grady”. Jego pradziad, Wojciech, zwany Turem, za zasługi w bitwie pod Płowcami, w której polegli niemal wszyscy mężczyźni z rodu, otrzymał od króla Władysława Łokietka herb i ziemię bogdaniecką. Po śmierci rodziców, Jagienki z Mocarzewa i Jaśka z Bogdańca, trafi na wychowanie do stryja, Maćka. Stary rycerz, zmuszony licznymi niepowodzeniami do zastawienia majątku, wyruszył z dwunastoletnim wówczas bratankiem na wojnę pod dowództwem księcia Witolda. Czytelnik poznaje Zbyszka w chwili, kiedy wraz ze stryjem po sześciu latach wojennej tułaczki wraca do kraju wraz ze zdobycznym łupem, za który zamierzają wykupić rodowy majątek. Liczy wtedy osiemnaście lat, jest młodzieńcem przystojnym, silnym i zręcznym, zahartowanym dzięki marszom i bitwom, w których brał udział. Jest wysoki, ma tęgie uda i szerokie piersi. Ma złociste włosy, przycięte równo nad brwiami i puszczone swobodnie na ramiona, a jego twarz jest cudna i zarazem dziecinna. Na co dzień zakłada kaftan ze skóry łosia, natomiast na wyjątkowe uroczystości przywdziewa białą jakę, haftowaną w złote gryfy i przyozdobioną frędzlami u dołu, pasiaste spodnie i ciżmy z długimi noskami – strój, który zdobył w pojedynku z Fryzami. Wyróżnia się popędliwym i lekkomyślnym charakterem, a jego największym marzeniem jest zdobycie chwały rycerskiej i uczestnictwo w pojedynkach. Zbyszko lubi wykazywać się siłą, jest energiczny i często kieruje się emocjami, nie zachowując zdrowego rozsądku, co niepokoi szczególnie Maćka. Szczerymi uczuciami darzy stryja, który często stara się hamować jego nieroztropność i gwałtowność. Młody rycerz stara się żyć zgodnie z zasadami honoru i kodeksu rycerskiego, na które od najmłodszych lat uwrażliwia go opiekun. Nigdy nie wycofuje się z raz danego słowa i woli zginąć niż zostać uznanym za tchórza. Dzięki takiej postawie wyróżnia się odwagą, lojalnością i szlachetnością, co sprawia, że jest powszechnie lubiany i szanowany. Wierność zasadom kodeksu rycerskiego czyni z niego młodzieńca dumnego i dotrzymującego obietnic oraz zobowiązań. Z czasem uczy się również rozwagi i roztropności. Osiemnastoletni Zbyszko jest młodzianem kochliwym, marzącym o damie serca. Od pierwszego wejrzenia zakochuje się w dwunastoletniej Danusi Jurandównie, zostaje jej rycerzem i składa obietnicę złożenia u jej stóp trzech pawich czubów z krzyżackich hełmów. Wkrótce przysięga ta staje się przyczyną jego problemów – nierozważnie atakuje brata zakonnego, Kunona Lichtensteina, wyzywając go na pojedynek, nieświadomy, że Krzyżak jest posłem. Zostaje za to skazany na ścięcie, lecz z opresji ratuje go Danusia, która wedle zwyczaju zarzuca na jego głowę biały welon, potwierdzając tym samym, że Zbyszko jest jej narzeczonym. Od tej pory w sercu młodzieńca rodzi się uwielbienie dla ukochanej, której pozostaje wiernym i którą kocha ponad wszystko, chociaż jej ojciec jest przeciwny ich zrękowinom. strona: - 1 - - 2 -

Zbyszko z Bogdańca Zbyszko z Bogdańca jest jednym z głównych bohaterów powieści Henryka Sienkiewicza Krzyżacy. Otóż Zbyszko to urodziwy , młody rycerz wychowywany przez swojego stryja – Maćka z Bogdańca. Już jako mały chłopiec brał udział w wielu bitwach , dzięki którym wyćwiczył zwinność oraz nabrał niespotykanej siły. Zbyszko był wysokim i dobrze zbudowanym młodzieńcem. Jego twarz wydawała się bardzo dziecinna , nie pasująca do postury , lecz zarazem bardzo piękna . Włosy bohatera były koloru płowego , na co dzień schowane w pątlik. Zbyszko zawsze ubrany był bardzo elegancko i schludnie – stosownie do miejsca i sytuacji w jakiej się znajdował. Młodzieniec cechował się otwartością , był śmiały i znał swoją wartość . Można tu przytoczyć sytuację , gdy Zbyszko składał śluby wybrance swojego serca – Danusi ze Spychowa . Podczas , kiedy tłum ludzi podszedł , by przypatrzeć się bliżej chłopcu niezwykłej urody , ten stał w środku z chełpliwym uśmiechem na swojej twarzy i okręcał się nieco na miejscu , aby lepiej mogli mu się przyjrzeć . W tym samym momencie można odkryć także inną cechę charakteru Zbyszka, jaką była spontaniczność. Działając pod wpływem impulsu, oczarowany urodą Danusi Jurandówny, w jednej chwili zdecydował się jej służyć i złożył przysięgę dotyczącą zdobycia pawich czubów. Oprócz tego Zbyszko był bardzo wesoły i pomimo wielkiej tragedii, jaką była śmierć rodziców nie tracił pogody ducha i nadziei na lepszą przyszłość. Zbyszko z Bogdańca całe swoje życie poświecił na walki , bitwy i doskonalenie swoich rycerskich umiejętności. Interesowały go obyczaje rycerskie, starał się za wszelką cenę dorównać najwybitniejszemu rycerzowi – Zawiszy Czarnemu. Bohater jest niewątpliwie bardzo błyskotliwy , co potwierdził tym , że umiał zachować się w każdej sytuacji i bez dłuższego zastanowienia wyjść z niej obronną ręką (np. podczas walki). Zbyszko był bardzo przyjaźnie nastawiony do ludzi. Z pewnością umiał okazywać uczucia do bliskich mu osób. Bardzo kochał Maćka z Bogdańca Do czasu swego uwięzienia w Krakowie nie zdawał sobie nawet dobrze sprawy, jak dalece miłuje tego stryjca, który mu był w życiu ojcem i matką. Lecz teraz wiedział o tym dobrze, a zarazem czuł, że po jego śmierci będzie okrutnie sam na świecie... Bohater do tego stopnia był wdzięczny Maćkowi , że gotów byłby nawet oddać za niego życie. Wiedząc, że stryjowi na gojenie rany dobrze zrobiłoby niedźwiedzie sadło , bez wahania poszedł sam upolować zwierzę. Swoje serce okazał także Danusi, kochając ją niezmiernie i nie ustawiając w poszukiwaniach, gdy tą porwali Krzyżacy. Chociaż Danusia umarła , czuł się zobowiązany złożyć jej krzyżackie czuby. Zbyszko nie pozostawał też obojętny innej ważnej dla niego kobiecie , jaką była Jagienka. Żal mu było wyjeżdżać z Bogdańca, wiedząc jakie wspaniałe chwile spędził u boku córki Zycha ze Zgorzelic .Sądząc po jego zachowaniu i sposobie bycia, z pewnością był jak najbardziej pozytywnie odbierany przez otoczenie. Sądzę, że Zbyszko był jak najbardziej pozytywnym bohaterem powieści. Bardzo zaimponowała mi jego siła, odwaga i prostolinijność. Z drugiej strony uważam, że powinien być bardziej opanowany i rozsądny. Swoją siłę i odwagę udowodnił podczas polowania na niedźwiedzia oraz w sytuacji , kiedy bez chwili zastanowienia rzucił się na tura ,który zagrażał księżnej i Danusi. Odważnie walczył po stronie Żmudzinów z Krzyżakami . W obronie honoru rycerskiego podjął walkę z Cztanem i Wilkiem , żeby nie myślano , że się ich boi. Myślę, że bohater posiadał wiele cech prawdziwego rycerza. Każdą walkę toczył bardzo solidnie i dokładnie, aby nie zawieść innych rycerzy. Uważam , że podczas nieprzemyślanej obietnicy złożonej Danusi Zbyszko z Bogdańca kierował się zapewne rozsądkiem, ale impulsem. W tej także sytuacji udowodnił , że nie jest do końca opanowany i potrafi podjąć nieprzemyślane decyzje . Jego wielkie czyny z pewnością zasługują na uwagę . Wydaje mi się , że w czasach średniowiecza trudno było zostać prawdziwym, oddanym i dobrym rycerzem, dlatego podziwiam Zbyszka i to, że całe serce wkładał w walki przeciwko zakonowi krzyżackiemu . Ogólnie, myślę, że bohater zasługuje na miano największego bohatera powieści Krzyżacy.

5-Wyjazd Zbyszka z Bogdańca, bez pożegnania z dziewczyną 6-Zrozumienie przez niego, iż nie jest w stanie odwzajemnić miłości dziewczyny 7-Cierpienie Jagienki z powodu nieodwzajemnionego uczucia 8-Piękna chłopianka poważnieje i dorośleje na dworze księżnej Aleksandry 9-Zbyszko wini Jagienkę o rozdwojenie uczuć względem niej i